Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/1898 K.2012/3505

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirketin 1997-1998 yıllarına ait vergi borçlarını ödemediğini, bilinen adreslerinde bulunamadığı için vergi borçlarının tahsilinin mümkün olmadığını ileri sürerek, 6183 sayılı Kanun'un 100. ve İİK'nun 177. maddeleri gereğince davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; davalının, vergi borçlarını ödemediği, 6183 sayılı Kanun'un 100. maddesi atfıyla İİK'nun 170/2. maddesine göre ödemelerini tatil ettiğinin subut bulduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Dava, ödemelerini tatil eden davalının iflası istemine ilişkindir.

Mahkemece İİK'nun 165. maddesine göre son celsede davalının iflasına dair kararı tefhim ettiği ve duruşma tutanağına yazdırdığı anda davalının iflasının açılmasına karar verilmesi gerekirken bu hükme aykırı olarak hüküm tarihinden bir hafta sonra iflasın açılmasına karar verilmesi, ayrıca davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7'nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.