Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/2617 K.2012/5054

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline, davalı kooperatifin inşaat bloklarının tuğla duvarının örülmesi, iç ve dış sıvalarının yapılması konusunda anlaştıklarını, davacının yazılı sözleşme yapılması konusunda ısrar etmesine rağmen hiçbir şekilde karşı tarafın yazılı sözleşmeye yanaşmadığını ve yaptığı iş karşılığı ödeme yapılmadığını, yapılan imalatlarla ilgili mahkeme aracılığıyla tespit yaptırdıklarını ve davalıya borcun ödenmesini talep ettiklerine dair ihtarname yollamalarına rağmen borcun ödenmediğini, davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL asıl alacağın 22.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ve ayrıca 355,50 TL tespit masrafının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatif ile davacının kooperatife ait inşaatın bir kısım işlerinin yapımı konusunda anlaştıklarını, bu işlerin karşılığı olarak da davacının kooperatif üyeliğine alındığını, ödemesi gereken üye aidatlarının da iş karşılığından düşüleceğini, davacının bakiye üyelik aidatını ödemediğini, tespit dosyası ile belirlenen bedelin müvekkilinden talep edilmesinin kabul edilemeyeceğini, söz konusu inşaata 2000 yılında başlandığını, davacının inşaata sonradan dahil olduğunu, tanzim edilen bilirkişi raporlarının ise tespit tarihine göre tanzim edildiğini, yapılan hesabın hatalı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatife ait inşaatta yapmış olduğu imalatın bedelinin 100.214,68 TL olarak belirlendiği, her ne kadar davalı taraf davacının kooperatif üyesini olduğunu ve yapılan imalatların kooperatif üyeliği karşılığında yapıldığını beyan etmişse de, davalı tarafın ibraz ettiği defterlerin 1999, 2000 ve 2001 yılına ait olduğu, bu defterlerin noterden kapanış tasdiklerinin yapılmadığının belirlenmesi karşısında söz konusu defterlerin Ticaret Kanunu anlamında kesin delil niteliğinde olmadığı,

kesin süreye rağmen diğer yıllara ait defterlerin ve davaya konu olan imalatlara ilişkin fatura, kayıt ve belgelerin davalı tarafça dosyaya ibraz edilmediği, 17.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda kooperatifin 9 ortağının isminin tespit edildiği ve en fazla para yatıran üyenin 1.700,00 TL ödemede bulunduğu, davacının üyeliğine ilişkin herhangi bir kayıt ve belgenin dosyaya ibraz edilmemesi nedeniyle davalının bu yöndeki savunmalarına itibar edilmediği, imalatların bedelinin davacıya ödendiğine ilişkin dosyaya delil sunulmadığı gerekçesiyle, ıslah edilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, eser sözleşmesi ve kooperatif üyelik ilişkisiyle bağlantılı olarak alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bilirkişi raporu hüküm kurmak için yeterli ve denetime elverişli değildir.

Bu itibarla, kooperatifler ve inşaat konusunda uzman bilirkişi kurulu seçilerek, iddia ve savunma çerçevesinde kooperatif defter ve kayıtları, genel kurul tutanakları ve gerekirse banka kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, davacının, kooperatife hangi tarihte üye olduğu, üyeliğinin devam edip etmediği, üyelik nedeniyle ne kadar ödeme yaptığı, üyeliği sona ermiş ise ödemelerini geri alıp almadığı,

üyelik devredilmişse devir nedeniyle kazacının bulunup bulunmadığı ve varsa kazancının yapılan işten olan alacağına mahsup edilip edilmediği hususlarının tespiti ile davacının alacağının hesabı konusundaki itirazların da gerekirse inşaat imalat tarihi tanıklardan ayrıntılı olarak tekrar sorularak ve kayıtlardan araştırılarak karşılanması sonucu denetime elverişli rapor alınarak tespiti ile oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.