Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/6715 K.2013/2381

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, asıl ve birleşen 2007/54 Esas sayılı davalarda, davalı yüklenici ile davacılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince, davacılara verilen bağımsız bölümlerin halen teslim edilmediğini ileri sürerek, yoksun kalınan kira ve eksik ... bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-birleşen davaların davacısı yüklenici vekili, deprem nedeniyle yapılması gereken güçlendirme projelerine davacı-birleşen dava davalıları arsa sahiplerinin geç onay verdiğini savunarak, davaların reddini istemiştir.

Birleşen davaların davacısı-davalı yüklenici vekili, birleşen davalarında; dava konusu sözleşmeler gereğince yükleniciye bağımsız bölüm verilmediği gibi, nakit ödeme de yapılmadığını ileri sürerek, imalat bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı arsa sahiplerinin davalarında eksik işler bedelinin kısmen kabulüne; kira bedeli talebinin ise; 1999 depremi sonrasında zorunlu olan güçlendirme projesi için arsa sahiplerinin muvafakat sorununun yaşandığı ve arsa sahiplerinin çektiği ihtarlarında kira kaybı istemedikleri gerekçesiyle reddine karar verilmiş; davalı-birleşen davaların davacısı yüklenicinin davalarının, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde müteahhidin kendisine düşen bağımsız bölümleri üçüncü kişiye teslim edebileceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-birleşen dava davacısı yüklenici vekilinin tüm, davacı-birleşen davalarda davalı arsa sahiplerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Asıl davada, davacı olarak yer alan arsa sahibi ... ile davalı yüklenici arasında imzalanan 08.07.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, inşaatın, ruhsat tarihinden itibaren ... ay içinde tamamlanarak teslim edilmesi kararlaştırılmıştır. Yapı ruhsatı ....02.1997 tarihinde alınmış olup, buna göre inşaatın teslim edilmesi gereken tarih, ....06.1999 olmaktadır.

Şu halde, davalı yüklenicinin bu tarih itibariyle teslimde temerrüde düşmüş olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu durumda asıl dava dilekçesindeki gecikme tazminatı (kira) talebine istinaden, taleple bağlı kalınarak, dava konusu bağımsız bölümler yönünden belirlenecek gecikme süresi için kira tazminatı hesabının yapılması ve hüküm altına alınması gerekirken, yanlış değerlendirme yapılarak, tümden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Arsa sahibi ... ile davalı yüklenici arasında yapılan ....06.1996 günlü sözleşmede ise işin teslim tarihi düzenlenmemiştir. Birleşen davanın davacısı ... vekili, dava dilekçesinde, işin ruhsat tarihi olan ....02.1997 tarihinden beş yıl sonra yani ....02.2002 tarihinde teslim edilmesi gerektiğini belirterek ....02.2006 gününe kadar gecikme tazminatı isteminde bulunmuştur.

Davalarda talep konusu olan ''yoksun kalınan kira bedeli'' gecikme tazminatı niteliğinde olup, ifaya ekli cezai şart (Borçlar Kanunu 158/.... maddesi) hükümlerinin aksine bu tazminatın talep edilebilmesi için teslim sırasında ihtirazı kayıt konulmasına gerek olmadığı gibi, Borçlar Kanunu'nun 96. ve 106/.... maddeleri uyarınca sözleşmede düzenlenmemiş olsa dahi istenebilmesi mümkündür.

Bu itibarla, birleşen davada da en erken ....02.2002 tarihi işin teslim edilmesi gereken tarih olarak kabul edilerek, ....02.1997 ile ....02.2002 tarihleri arasında inşaatın tamamlanıp tamamlanamayacağı konusunda bilirkişiden ek raporla görüşü alınmalı, bu tarihler arasında işin bitirilebileceği yönünde görüş bildirdiği takdirde ....02.2002 tarihinden itibaren gecikme süresi hesabı yapılıp yine taleple bağlı kalınarak, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Değinilen hususlar nazara alınmaksızın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.