Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/4553 K.2014/921

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı Müflis Y..D.. İflas İdaresi vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ile davalı müflis şirket arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmelerini diğer davalının da müteselsil kefil olarak imzaladığını kredi borçlarının ödenmemesi nedeni ile yapılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazlarının iptalini ve %40 inkâr tazminatının tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında davalılar iflas ettiğinden davaya kayıt kabul davası olarak devam olunmuştur. Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre; yargılama sırasında iflas eden müflis davalı şirketin iflas masasına takip konusu alacağın tamamının kaydına karar verildiğinden davalı müflis şirket hakkındaki davanın konusuz kaldığı, diğer müflis davalı yönünden ise kefalet limiti dahilinde kalan 20.627.972,80 TL alacağa davalının iflas tarihi 31.12.2008 tarihine kadar faiz işletilmek ve ödemeler de düşülmek suretiyle tesbit edilen 83.788.521,87 TL'nin iflas masasına kaydı gerektiği belirtilerek,

müflis davalı şirket yönünden davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalının iflas tasfiye dosyası ve İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 2002/8572 E. sayılı dosyasında borçlu M.D. Holding A.Ş. ile tahsilde tekerrür etmemek üzere bu miktarın kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ile davalılardan müflis Y.D... vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

1-Davalı müflis Y.D...iflas idaresi vekilinin temyiz istemi yönünden;

Mahkemece, kayıt kabul talebi hakkında verilen hüküm temyiz eden adı geçen davalı vekiline, 29.01.2013 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 12.02.2013 tarihinde verilmiştir. Tebligatın usulsüz olduğu da ileri sürülmemiştir.Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince ;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.