Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/5142 K.2013/7292

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili apartman yönetiminin ikamet ettiği binaların yüklenici davalı ... tarafından, arsa sahipleri ile imzaladıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak inşaa edilip, kat maliklerine 2001 tarihinde teslim edildiğini, ancak binanın istinat duvarının diğer davalı ... tarafından yapılan kaldırım çalışması sırasında Eylül-Ekim 2009 tarihinde çökmeye başladığını ve Şubat 2010 tarihinde tamamen yıkıldığını, yapılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporunda duvarın, davalı yüklenici tarafından kusurlu olarak inşaa edildiğini,

diğer davalı ... tarafından yapılan çalışmalar sırasında da zeminin etkilenmesi sonucu yıkıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, oluşan zararın tahsilini talep ve dava etmiş, 04.01.2011 havale tarihli dilekçesi ile de davalı ... hakkındaki davayı atiye bıraktıklarını bildirmiştir.

Davalı ... vekili, davacı yönetimin müvekkiline ayıp ihbarında bulunmadığını, duvarı yol koduna uygun olarak yaptığını, ancak asfalt ve kaldırım çalışması sonucu duvara aşırı yük bindiğini ve bu nedenle yıkıldığını, davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davalının inşaa ettiği duvarın gizli ayıplı olduğu, davacının bu durumu öğrendikten sonra TBK'nın 198/son, 359 ve devamı maddeleri uyarınca davacıya ayıp ihbarında bulunduğuna dair delil sunulmadığı, davacının tespit dosyasında alınan raporun tebliğ tarihi 20.05.2010'dan itibaren yasal 1 aylık süre içinde ayıp ihbarında bulunmadığı gerekçesi ile davanın davalı ... yönünden usulen reddine, diğer davalı ... yönünden ise atiye terk nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, müvekkili apartman yöneticisinin sorumlu olduğu binanın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenici davalı ... tarafından yapıldığını, ancak istinat duvarının davalılardan ...'nın Eylül-Ekim 2009 aylarında yaptığı kaldırım çalışmaları sonunda çökmeye başladığını, 2010 yılı Şubat ayında ise tamamen yıkıldığını ileri sürerek, istinat duvarının yeniden yapılmasına karşılık tazminat talebinde bulunmuş ve daha sonra ... aleyhine açtığı davayı

atiye terk etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda diğer davalı yüklenici hakkındaki davanın BK'nın 198/son ve 359. maddelerinde öngörülen ayıp ihbar süresinin geçtiğinden bahisle ret kararı vermiştir.

Öncelikle davacı taraf ile davalı yüklenici arasında herhangi bir akti ilişkinin bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanamadığından, satış ve eser sözleşmelerinde uygulanan kanun hükümlerinin somut olaya uygulama imkanı bulunmamaktadır. İddaya göre ...'un ihmali nedeni ile istinat duvarının teknik gereklere uygun yapılmamasından dolayı hakkında tazminat istenmektedir ki, bu durumda somut olayda haksız fiil hükümlerinin uygulanması gerekir.

Dosya kapsamına göre, davacı apartmanla ilgili yapı kullanmına izin belgesi 22.09.2000 tarihinde verilmiş olup, davalı ... yönünden haksız fiil sorumluluğunun bu tarih itibariyle oluştuğunun kabulü zorunludur.

Eldeki dava ise, 19.10.2010 tarihinde açılmış olup, mahkemece süresinde yapıldığı kabul edilen zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi karşısında dava tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunun kabulü ile bu gerekçeye dayalı davanın reddi gerekirken süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığından bahisle yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak açıklanan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği için HUMK'nın 438/VII ve son maddesi uyarınca hükmün gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının düzeltilerek onanması gerekmiştir.