Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/5436 K.2013/6995

Davacı vekili, taraflar arasında 21.11.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sonrasında aynı tarihte müvekkili ile davalı yüklenici arasında imzalanan adi yazılı ek sözleşme ile asıl sözleşmeye konu taşınmaz civarında en az 2+1 vasfında bir dairenin davalı yüklenici tarafından satın alınarak, en geç 2008 Kasım ayında müvekkiline tesliminin kararlaştırılmasına rağmen davalının ek sözleşmedeki edimini ihtarlara rağmen yerine getirmediğini ileri sürerek, ek sözleşmeye konu ve taahhüt edilen dairenin müvekkiline aynen teslimini, bu mümkün değilse daire bedelinin ve Kasım 2008 tarihinden bu yana uğranılan kira kaybının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 21.11.2006 tarihinde noterde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ek olarak hazırlanan sözleşmenin resmi geçerlilik şartlarına uygun yapılmadığından geçersiz olduğunu, şayet ek sözleşme geçerli sayılırsa ek sözleşme gereği müvekkilinin edimini ifa için gösterdiği dairelerin davacı tarafından kabul edilmediğini, alacaklı temerrüdü oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında adi yazılı şekilde yapılan ek sözleşme asıl sözleşmenin tabi olduğu zorunlu şekil koşuluna uygun olarak düzenlenmediğinden davacı yükleniciyi bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.