Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/547 K.2013/3108

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenicinin, davacıya ait bağımsız bölümleri teslim etmediği, halen oturduğu evde kullandığı yakıt türü ve kazanın değiştirilmesi nedeniyle davacının zarara uğradığını ileri sürerek, asıl ve birleşen davalarda zararının tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı, gecikmede kusuru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen protokolde dava konusu yakıt gideri hakkında düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen ........1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ....06.2002 tarihli protokolden kaynaklanmakta olup, davacı arsa sahibi kendisine düşen dairelerin süresinde teslim edilmemesi nedeniyle halen oturduğu konutta fazla ödemek zorunda kaldığı ısınma bedeli ile kazan değiştirme bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece taraflar arasında düzenlenen protokolde dava konusu talepler düzenlenmediğinden bahisle dava reddedilmiş ise de sözkonusu istekler, BK'nın 96. ve 106/II. maddesi hükümlerine göre herhangi bir sözleşmeye bağlanmaksızın talep edilebilecek zararlardır.

Ne var ki, davacının halen ikamet ettiği konutun kendisine ait olduğu ve mevcut ısınma sisteminin kendisi tarafından tesis ettirildiği, inşaat sözleşmesinden dolayı o evde oturmak zorunda kalmadığı gibi hususlar dikkate alındığında davacı dava konusu taleplerinde haklı değildir.

O halde mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçelerle reddi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçeyle onanması uygun bulunmuştur.