Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/5831 K.2013/7002

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve ... dışındaki davalılar tarafından asil olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin önceki dönemlerdeki yönetim kurulu üyesi olan davalıların görev yaptıkları 2000 yılı ile 2003 yılları arasındaki dönemde kooperatife ait vergi ve prim borcunu ödememeleri nedeniyle vergi borcu olarak 9.131,52 TL prim borcu olarak 2.853,63 TL olmak üzere toplam 11.985,00 TL fazladan ödeme yapıldığını ileri sürerek, anılan miktarın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, yapılan işlemler nedeniyle yönetim kurulunun ibra edildiğini, genel kurulun dava konusu borçlara vakıf olarak ibra kararı aldığını, anılan dönemlerde kooperatifin ekonomik durumu nedeniyle borçların ödenemediğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma,benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava konusu vergi borçlarının bulunduğunun genel kurulca açıkça bilinerek ibra kararı alınmadığından davalı yöneticilerin sorumluluğunu kaldırır tarzda geçerli bir ibra kararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, toplam 11.985,15 TL'nin ilgili kurumlara ödeme yapıldığı tarihlerden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz eden davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, kooperatifin önceki yönetim kurulu üyelerinin kooperatife ait vergi ve prim borçlarını zamanında ödemeleri nedeniyle oluşan faiz ve gecikme cezası zararının zarara neden olan yöneticilerden tahsili istemine ilişkindir. Davacı kooperatif, davalıların 2000 ila 2003 yıllarında vergi ve prim borcunu ödememeleri nedeniyle tahakkuk eden faiz, ceza ve gecikme zammını talep etmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli değildir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu' nun 62. maddesi hükmüne göre yönetim kurulu üyeleri, ortaklık anasözleşmesinin ve yasanın kendilerine yükledikleri görevleri kasden veya ihmalen yapmayarak kooperatifi zarara uğratmaları halinde meydana

gelen zarardan müteselsilen sorumludurlar. Ancak yöneticilerin, görevde olmadıkları dönemde meydana gelen zararlardan sorumlu tutulmaları mümkün değildir. Davalılar, ülkedeki ekonomik durum ve tabii afetler nedeniyle kooperatifin zor durumda olması nedeniyle ödemenin yapılamadığını savunmuşlar, ancak mahkemece bu husus yeterince incelenmemiştir.

Bu itibarla mahkemece, hesap konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan kooperatif defter ve kayıtları incelenmek suretiyle kooperatif kasasında ödeme zamanı dava konusu parayı ödeyecek miktarda para bulunup bulunmadığı, gecikmeden davalıların görevde bulundukları tarihlerde nazara alınarak sorumlu olup olmadıkları, hususunda ayrıntılı ve Yargıtay denetimine açık rapor alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bunun yanında, anılan gecikme nedeniyle kooperatifin zararının oluşup oluşmadığı diğer bir anlatımla kooperatifin bu gecikme nedeniyle ilgili kurumlara ödeme yapıp yapmadığı da araştırılmadan karar verilmesi de doğru değildir.