Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/6429 K.2013/7640

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında arasında 09.12.2009 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmeye göre müvekkili şirketin esas ve usulleri idari ve teknik şartnamede belirtilen işleri yapma, davalı kurumun ise sözleşmede belirtilen ücretleri ödeme borcu altına girdiğini, 15.05.2008 tarihinde 5510 sayılı Yasa'nın 81/1-ı maddesinde değişiklik yapılarak ve özel sektör işverenlerinin malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden işveren hisselerinin 5 puanlık kısmına isabet eden tutarın hazinece karşılanacağı düzenlenmesinin getirildiğini,

ilgili yasanın Ekim 2008 döneminde uygulanmaya başlandığını ve müvekkil şirketin de bu düzenleme doğrultusunda %5 indirimden yararlanmaya başladığını, sözleşmenin cari olduğu dönemlerde 2010 yılı Mart - Aralık ayları arasında müvekkil şirketin söz konusu %5 prim indiriminden yararlandığını, ilgili döneme ilişkin yararlanılan toplam prim indirimi tutarının 11.382,65 TL olduğunu, davalının her aya ilişkin istihkak ödemelerinde o aya ait %5 prim indirimi tutarını müvekkil şirketin istihkaklarından kestiğini ileri sürerek,

fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla 11.382,65 TL alacaklarının her aya ilişkin kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, hasımın yanlış gösterildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 5510 sayılı Kanun'un 101. maddesine göre “bu kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde bu kanunun hükümlerinin uygulanması ile ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İş Mahkemesinde görülür” hükmünün düzenlendiğini, anılan yasada aksine bir hüküm bulunmadığı nazara alındığında davanın 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortasının 101. maddesine göre özel mahkeme niteliğinde olan İş Mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek, dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine, dosyanın HMK'nın 20/1. maddesi uyarınca kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içerisinde talep edildiğinde görevli ... İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesi hükümlerine dayalı olarak davalı kurumca davacı şirketin hak edişlerinden yapılan kesintinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçeyle davaya bakmakla İş Mahkemesi'nin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmişse de, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 22.10.2012 tarih ve 14433 E, 16780 K; 06.03.2013 tarih ve 2012/4852 E, 2013/4208 K;

13. Hukuk Dairesi'nin 21.05.2012 tarih ve 5945 E, 12847 K sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi "İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur." hükmünü haiz olup,

taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmaması ve davanın taraflar arasındaki 09.12.2009 tarihli hizmet sözleşmeden kaynaklanması nedeniyle, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinin 15.05.2008 tarih 5763 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 81/1-ı bent hükmü çerçevesinde yorumlanması suretiyle çözümlenmesi gerektiğinden, tacir olan taraflar arasındaki uyuşmazlıkla ilgili görevli mahkeme, Ticaret Mahkemesi olduğundan, uyuşmazlığın esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, 5510 sayılı Kanun'un 101. maddesine yanlış anlam verilerek,

yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Kabule göre; mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihi itibariyle yürürlükte olmayan 1086 sayılı HUMK'nın dava şartı öngörmeyen göreve ilişkin hükümlerine uygun olarak ''Dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkememizin görevsizliğine '' ibarelerine gerekçede; ''dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine" ibaresine ise hüküm fıkrasında yer verilmesi de hatalı olmuştur.