KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/736 E., 2013/864 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sırasında ihtiyati tedbirin kaldırılmasının istenmesi sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı isteminin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil Banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
İhtiyati tedbirin kaldırılmasını isteyen Müdahil .... vekili, alacaklarının rehinle temin edildiğini, İİK'nun 179/.... maddesine göre rehinli takiplerin durdurulabilmesi için alacağın rehinle karşılanamayan kısmının ve bir yıllık faizinin teminatlandırılması gerektiğini savunarak, tedbirin kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin müdahil vekilinin tedbirin kaldırılması istemlerinin reddine karar verilmiştir. Tedbir kararının kaldırılması isteminin reddine dair kararı, müdahil .... vekili temyiz etmiştir.
...-HMK’nın 391/... maddesi uyarınca ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirilmiştir. Ancak temyiz edilen bir kararın ... tarafından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz edilmiş olması gerekmektedir.
Bundan başka, red kararının HMK’nın 391/.... maddesi uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması, ... denetiminin de bu gerekçeli karar üzerinden yapılması gerekmektedir. 1982 Anayasası’nın 141. maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekir.
Red kararının, yasaya uygun olarak ve ... denetimine olanak sağlayacak şekilde gerekçeli yazılması gerekirken bu husus gözetilmeksizin ara kararı ile "tedbirin kaldırılması taleplerinin bu aşamada reddine" şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
...-Bozma nedenine göre, müdahil Banka vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/736, K. 2013/864, 18 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama