Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/8241 K.2014/1659

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 01.04.2009 ila 07.03.2010, 08.03.2010 ila 07.03.2011 dönemleri için yemek hizmeti alım sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin hak edişlerinden 5510 sayılı Kanun gereğince Hazine'ce karşılanan prim oranında kesinti yapıldığını, 01.04.2009 ila 07.03.2010 dönemi için 2.783,22 TL; 08.03.2010 ila 07.03.2011 dönemi için ise 5.101,47 TL olarak yapılan kesintilerin haksız olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 7.884,64 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 5510 sayılı Kanun gereğince Hazine'ce karşılanan prim miktarının hak edişten kesilmemesi halinde kamu zararı meydana geleceğini, kamu idareleri işyerleri hakkında anılan yasanın 81. maddesinin 1(ı) bendindeki hükmün uygulanmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre.

5510 sayılı Kanun'un 81. maddesinin 1(ı) bendindeki şartların gerçekleşmesi halinde davacı işverenin ödemesi gereken sosyal sigorta priminin % 5'lik kısmının Hazine tarafından geri ödemesiz olarak karşılanacağının düzenlendiği, 5510 sayılı Yasa'nın anılan hükmüne aykırı olan genelgeler ve Sayıştay ilamına dayanarak davacının hak edişlerinden kesinti yapılmasının doğru olmadığı, davacının 01.04.2009 ila 07.03.2010 tarihleri arasındaki hak edişinden 1.780,92 TL, 08.03.2010 ila 07.03.2011 tarihleri arasındaki hak edişinden 10.951,18 TL kesinti yapıldığı,

son dönemle ilgili davacı talebinin 5.101,47 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, taleple bağlı kalınarak toplam 6.882,46 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2) Dava, hizmet alım sözleşmesine dayalı olarak, davacının hak edişlerinden yapılan kesintilerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm tesis edilmişse de; davalı, anonim şirket olup, harçtan muaf değildir.

Bu itibarla, davacı tarafın yatırdığı peşin karar ve ilam harcının hüküm altına alınan alacak üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcından mahsubu ile bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi, peşin harcın davacının yaptığı yargılama giderlerine dahil edilmesi gerekirken, hüküm fıkrasının 2. bendinde, davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 3. bendinde peşin harcın davacıya iadesine karar verilmesi,

5. bendinde peşin harcın yargılama giderlerine dahil edilmemesi doğru olmamış, davalı vekilinin müvekkilinin harçtan muaf olmadığına ilişkin aleyhe olan temyiz itirazının davalıyı bağladığının kabulü ile hükmün, bu temyizin kapsamında kalan anılan yönlerden bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, davalının "Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş." olan unvanının gerekçeli karar başlığında eksik olarak yazılmış olması da HMK'nın 297/1-b madde hükmüne aykırı olmuştur.