Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/9201 K.2014/1747

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket ve arsa sahibi davalının murisi arasında 01.06.2009 tarihli villa karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme sürecinde taraflar arasında ihtilaflar doğduğunu ileri sürerek, davalının müvekkiline yaptırdığı 7 adet villadaki eksik imalatların, borç aldığı paranın, yaptığı fazla imalatların, müspet ve menfi zararının tespit edilerek tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak, tazminat vs. taleplere ilişkin işbu davanın mutlak ticari dava olmadığı, arsa sahibi davalının tacir olmadığı gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Karşıyaka Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna, HMK’nın 20. maddesi hükmü gereğince kararın kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içinde başvurulduğunda dosyanın görevli Karşıyaka Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c maddesi gereğince anılan yasal düzenleme gözönünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin 1 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibaresine yer verilmesi doğru olmamış ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.