Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/9432 K.2014/3277

1-11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2. fıkra hükmüne göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

Aynı Yasa ile 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine eklenen 2. fıkrası ise "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmünü haizdir.

Ayrıca Tebligat Kanunu'nun 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 35/2. maddesine göre de adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda gerekçeli kararın, asıl ve birleşen davada davalı E.. G..'nün adres kayıt sistemindeki adresi araştırılmadan doğrudan TK'nın 35. maddesine göre tebliği usulsüz olmuştur. Mahkemece, asıl ve birleşen 2005/617 Esas sayılı davalı E.. G..'nün adres kayıt sistemindeki güncel yerleşim yeri adresi saptanarak, TK'nın 35. maddesine göre tebliğ edilen adres ile aynı ise işlem yapılmadan dosyanın iade edilmesi, farklı bir adres ise gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddeleri ile Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği,

2-Asıl ve birleşen 2005/616 Esas sayılı davada davalı G.. Ş...'nin karar tarihinden önce 19.12.2008 tarihinde ticaret sicil kayıtlarından terkin edildiği anlaşıldığından gerekçeli kararın, davalı şirkete tebliği usulsüz olmuştur.

Bu itibarla mahkemece, davacı vekiline adı geçen şirket hakkında ihya davası açmak üzere yetki verilmesi, açılmış bir dava varsa bunun sonucu beklenerek şirketin ihyasının sağlanması, ihyanın sağlanması halinde tasfiye haline dönen şirketi 6102 sayılı TTK'nın 643. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 539/3. maddesi uyarınca davalarda temsil yetkisi tasfiye memurlarına ait olduğundan, ticaret sicil memurluğundan son tasfiye memurları sorularak, gerekçeli kararın anılan tasfiye kurulu üyelerine davalı şirket adına tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenilmesi, temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği,

3-Tebligat Kanunu'nun 06.06.1985 tarih ve 3220 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 11/1. maddesine uyarınca "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." Dosya kapsamından asıl ve birleşen 2005/613 Esas sayılı davada davalı Türkiye Otomobil Sporlarını Güçlendirme Geliştirme ve Yayma Vakfı'nın vekilleri olmasına rağmen, tebligatın anılan yasal düzenlemeye aykırı olarak davalı asıla yapıldığı anlaşıldığından gerekçeli kararın, adı geçen vakfın dosyadaki vekillerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve 25.01.2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun tebliği, hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.