Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/9438 K.2014/2311

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmasız, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. E.. S.. ile davalı vekili Av. T.. A..'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında 15.04.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, davalının gerekçe belirtmeksizin 19.04.2010 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini, sözleşmenin ifası için yapılan masraf ve kâr kayıplarının oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla istemini 205.844,80 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava tarihi itibariyle istenebilecek tazminatın, 1.000,00 TL noter masrafı ve 47.148,00 TL kâr kaybı toplamı 48.148,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, TBK’nın 484. (BK’nın 369) maddesi hükmüne dayalı tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 15.04.2010 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, davalı arsa sahibi 19.04.2010 tarihinde davacı yükleniciye gönderdiği ihtarnameyle, herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeyi feshettiğini bildirmiş, mevcut tazminat davası ise 13.10.2010 tarihinde açılmıştır.

Yargılama sırasında, davalı arsa sahibinin başvurusu üzerine, Urla Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 05.09.2012 tarih ve 394 E., 721 K. sayılı ilamıyla kendisine vasi tayin edilmiştir. Tayin edilen vasi vekili 04.02.2013 tarihli dilekçeyle, davalı kısıtlının sözleşme tarihi itibariyle temyiz kudretinin bulunmadığı ve sözleşmenin ehliyetsizlik nedeniyle hukuken bağlayıcı olmadığı savunulmuştur. Ne var ki, mahkemece belirtilen bu savunma üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, öncelikle davalı arsa sahibinin sözleşme tarihi itibariyle sözleşmeyi düzenleyebilecek ehliyette bulunup bulunmadığı, bu hususa ilişkin, Urla Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 05.09.2012 tarih ve 394 E., 721 K. sayılı dosyası, mevcut dava dosyası kapsamı ve davalıya ait tüm tıbbi belgeler getirtilerek, Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla tespit edilerek, varılacak sonuca göre, davalının ehliyetsiz olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi hususun yani, sözleşmenin geçerli olduğunun anlaşılması halinde ise, TBK’nın 484. (BK’nın 369) maddesi uyarınca, yüklenicinin arsa sahibinin keyfi feshi nedeniyle sözleşmeden beklediği net kâr kaybının hüküm altına alınması gerekir.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda değinilen hususlar dikkate alınmaksızın ve ayrıca somut uyuşmazlıkta yeri olmayan bir takım yöntemlerle kâr kaybı hesabının yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.