KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/9518 E., 2014/3974 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/05/2013
- Numarası
- 2012/296-2013/410
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki akdin feshi ve menfi zararın tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Taraflar arasındaki uyuşmazlık; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ile oluşan menfi zararın tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasında 10.06.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığı ve sözleşme uyarınca davalı yüklenicinin arsa üzerinde inşaat yapmayı taahhüt ettiği, sözkonusu tarihte arsanın bir bütün halinde Payaller Belediyesi sınırları içinde kaldığını ve imar durumunun buna göre alındığı, inşaat ruhsatı alınmasına da engel bir durumun olmadığı, daha sonra taşınmazın bir kısmı Türkler Belediyesi sınırları içine alınmış ise de, bu idari işlemin mahkeme kararı ile iptal edildiği ve aynı idari işlemin tekrar yapıldığı, davalı yüklenicinin bu süre zarfında inşaatı tamamlayabileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile sözleşmenin feshine, davacının zararının tahisiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Taraflar arasında imzalanan 10.06.2005 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin; yine taraflar arasında akdedilen Alanya 1. Noterliği'nin 04.01.2008 gün 00226 yevmiye numaralı fesihnamesi ile karşılıklı olarak feshedildiği ve tarafların karşılıklı olarak birbirlerini ibra ettikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Bu durumda mahkemece anılan fesihname üzerinde durularak ve tarafların beyanları alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/9518, K. 2014/3974, 22 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama