Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/10477 K.2015/5285

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.09.2014 gün ve 2201 Esas, 5402 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkilinin, parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle ihraç edildiğini, ihraç kararına itirazın genel kurulca reddedildiğini, ihtarnamelerle talep edilen tutarın gerçek borcu yansıtmadığını, huzur hakkı alacağının davalı tarafça takas edilmediğini ve kazanılmış hakka aykırı şekilde gecikme zammı talep edildiğini ileri sürerek, yönetim kurulunun 20.07.2011 tarih ve 71 sayılı ihraç kararına itirazın reddine ilişkin kooperatif genel kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 2008 yılı öncesine ilişkin gecikme zammı talebinde bulunulmadığını, davacının usulüne uygun ihtarnamelere rağmen parasal yükümlülüklerini yerine getirmediğinden hakkında ihraç kararı verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 08.09.2014 tarih ve 2201 E., 5402 K. sayılı ilamıyla, ortağa bildirilen borç miktarının ortağın kooperatife girişi ve sonrasındaki duruma göre kişisel ve gerçek borç miktarını yansıtması gerektiği, aksi halde, ortağın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16. ve 27. maddeleri hükümlerine uygun olarak temerrüde düşürülmüş olmayacağı,

davacının davalı kooperatif üyeliğinden ihraç kararından sonra yürürlüğe giren 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunu'nun 7. maddesi yollaması ile temerrüt faizinin üst sınırını düzenleyen 6098 sayılı TBK'nın 120. maddesinin somut olayda da uygulanmasının zorunlu olduğu, bu nedenle davalı kooperatifçe ihraç kararına esas ihtarnamelerle talep edilebilecek faiz oranının, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuata yani 3095 sayılı Kanuni faiz ve Temerrüt faizine ilişkin Kanun'un 2/1. maddesine göre belirlenen yasal faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacağı, somut olayda;

davacıya çıkarılan ihtarlardaki, işlemiş faiz borcunun, yıllık %48 ila %24 faiz oranlarına göre hesaplandığının, bilirkişi raporu ile de belirlendiği, o halde, faiz yönünden gerçek borcu yansıtmayan ihtarnamelere dayanılarak ihraç kararı verilemeyeceği hususu gözardı edilerek, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.