Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/1117 K.2014/4278

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatife 2007 yılı Ekim ayında 70.000,00 TL ödeyerek üye olduğunu, kendisine teslim edilen dairenin duvarlarının boyalarının dökülmeye başladığını, tabandan başlayan bu dökülmenin zamanla tavana doğru yükselmeye ve yosun tutmaya da başladığını, daha sonra bütün binalara tamirat işlemi uygulandığını ve kendilerinden bunun için para tahsilatı yapıldığını, ancak bu tamiratın sorunu gidermediğini, bunun üzerine davacının evin banyo ve mutfak dolaplarını yenilediğini, evin bütün duvarlarını yarıya kadar seramikle döşetip rutubete çözüm bulmaya çalıştığını,

buna rağmen sorunların giderilememesi üzerine 2009 yılı Ağustos ayında evden çıkmak ve Antalya'daki diğer evinden kiracısını çıkartarak o eve yerleşmek zorunda kaldığını, boşalttığı evi ise söz konusu sorunlar nedeniyle kiraya veremediğini ve maddi zarara uğradığını, söz konusu sorunun, evin değer kaybına uğramasına da neden olduğunu, tüm bu olayların kendisini ruhsal bakımdan da yıprattığını ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 2.500,00 TL maddi tazminat ile 2.500,00 TL manevi tazminatın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı üyenin dava konusu daireyi 2007 yılında aldığını, iddiaların doğru olmadığını, davacının bu konuda yönetime bir bilgi de vermediğini, benzer konumdaki dairelerden herhangi bir şikayet gelmediğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının değer kaybına ilişkin talebinin yersiz olduğu, yapılan tamirat işleminin soruna çözüm sağlayıcı nitelikte olmaması nedeniyle bunun için yaptığı masrafları isteyemeyeceği, daha önce yapılan yalıtım işleminin usulüne uygun olmadığı ve söz konusu dairenin bu sorun giderilmeden kullanılamayacağı, buna göre davacının 2009 yılı Ağustos ayından 2012 yılı Şubat ayına kadar olan süre için toplam 7.630,00 TL kira bedeli isteyebileceği gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin ise koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacıya ayıplı olarak tahsis edilen dairenin kiraya verilememesi nedeniyle uğranılan kira kaybı, tamirat masrafının tazmini ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan araştırma ve hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, davalı kooperatifin genel kurul ve yönetim kurulu kararları, tüm defter, kayıt ve belgeleri celp edilmek suretiyle incelenerek, başka üyelere de davacıya ayıplı olarak tahsis edildiği ileri sürülen daireyle aynı durum ve nitelikte daire tahsis edilip edilmediği, varsa kooperatif tarafından ayıplı ifayla ilgili bir karar alınıp alınmadığı; alınmış ise kararın uygulanıp uygulanmadığı ve ayrıca ayıplı ifa bulunması halinde davacının kira tazminatıyla ilgili şartların oluşup oluşmadığı,

oluşmuş ise giderilmesi için makûl sürenin de tespit edilerek buna göre davalının sorumlu olacağı dönemin ve kira miktarının belirlenmesi amacıyla aralarında kooperatifler konusunda uzman bir bilirkişinin yer aldığı bilirkişi heyetinden tarafların iddia, savunma ve itirazlarını da karşılayacak şekilde ve önceki rapordaki tespitleri de tartışan, açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.