Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/1501 K.2014/6945

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.12.2013 gün ve 6219 Esas, 8109 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı H.. B..'un yönetim kurulu başkanı, diğer davalının ise yönetim kurulu üyesi olarak 02.05.2004 tarihine kadar davacı kooperatifte görev yaptıklarını, bu kişilerin aynı zamanda dava dışı Bemer adlı şirketin de yöneticisi olduklarını, şirketin kooperatife yaptığı iş karşılığı 2003 yılında 63.562,50 TL’lik fatura kestiğini, ancak aynı yıl içinde kooperatif hesabından davalı H..

B.. tarafından 150.000,00 TL’nin çekilip kooperatifin 86.437,50 TL zarara sokulduğunu, ayrıca kooperatifin hiçbir alacağı olmamasına ve görevleri sona ermiş olmasına rağmen her iki davalının müşterek imza ile kooperatif adına keşide ettikleri 07.05.2004 tarihli çek ile de davalı H.. B..'un 25.953,00 TL tahsil ettiğini ileri sürerek, şimdilik 112.390,50 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin en son genel kurula kadar tüm genel kurullarda ibra edildiğini, davanın dayanağı olan alacak kalemlerinin ileri tarihli keşide edilmiş çekten ve kooperatifin 2003 yılında davalı H.. B.. tarafından gerçekleştirilen imalat bedellerinden kaynaklandığını, fatura ve belgelerin kooperatif kayıtlarına girdiğini ve itiraza uğramaksızın kesinleştiğini, davalı I.. Ç..'e husumet yöneltilmesini gerektiren hiçbir işleminin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davalıların yöneticilik yaptıkları dönemde kooperatifin faiz dahil 392.577,18 TL geliri bulunduğu, bu miktarın 58.263,13 TL'sinin nakit olarak yeni yönetime devredildiği, 334.313,95 TL'nin harcandığı, inşaat alanında bulunan malzeme ile birlikte yapılan imalatın 237.804,00 TL olduğu, bunların dışında davalıların kayıtlarda görülmeyen imalatlarının da eklenmesi ile toplam imalat değerinin 321.863,081 TL olduğu,

davalı Hüsnü'nün kooperatiften alması gereken miktarın mahsubu sonrası bakiye 3.854,14 TL'nin davalıların uhdesinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan miktarın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.12.2013 tarih ve 6219 E., 8109 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nın 440/3-I maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 11.100,00 TL'dir.

HUMK’nın değişik 440/III-1. maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınırın altında olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

Karar düzeltme istemine konu miktar, davalı yönünden 3.854,14 TL olup, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

2-Davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarına gelince;

Dava, kooperatifin eski yöneticilerinin sorumluluğuna dayalı tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 266/1. maddesi "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir.

Aynı Kanun'un 282. maddesinde belirtilen bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı ve hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği yönündeki hüküm, HMK'nın 281. madde hükmü karşısında hakim bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır.

Yoksa, hakimin bir kez bilirkişi incelemesine karar verildikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez. Kaldı ki, somut uyuşmazlık, çözümünde bilirkişinin rey ve mütalaasına başvurulmasını zorunlu kılar niteliktedir.

Somut olayda, mahkemece, bozma ilamından sonra ilk heyetten 6 kez ek rapor alındıktan sonra bu raporlar yeterli görülmediğinden ikinci bir bilirkişi heyetinden rapor alınması yoluna gidilmiştir. İlk heyet, davalı yöneticilerin sorumluluklarını doğuracak bir kooperatif zararının bulunmadığı; ikinci heyet ise sorumluluk doğuracak zarar miktarının alternatifli olarak 4.874,74 TL veya 4.494,00 TL olduğu görüşünü bildirildiği halde mahkemece, çözümü uzmanlığı ve dolayısıyla bilirkişinin görüşüne başvurulması zorunlu olan dava konusu tazminat miktarı konusunda her iki heyet raporlarında bildirilen görüşlere itibar edilmeksizin raporlardan veri alınmak suretiyle hesaplama yapılarak sonuca gidilmiştir.

Bu durumda mahkemece, ilk bilirkişi kurulunca verilen rapor ve ek raporlar ile ikinci bilirkişi kurulunca verilen rapor arasında çelişki bulunduğu gözetilerek, konusunda uzman üçüncü bir bilirkişi kurulundan raporlar arasındaki çelişkiyi gideren, önceki raporlara katılma ve ayrılma sebeplerini açıklayan, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, konunun özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerden olduğunun kabulü ile bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş olmasına rağmen, raporlardan veri alınması suretiyle hesaplama yapılarak sonuca gidilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.