Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/1993 K.2014/5647

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının kooperatife birikmiş 1.915.00 TL aidat, 750,00 TL asansör yapım gideri,1.500,00 TL ek ödeme ve 1.900.00 TL şerefiye bedeli olmak üzere toplam 6.065.00 TL borcu olduğunu ileri sürerek, bu alacağın davalının temerrüde düştüğü tarihlerden itibaren genel kurul kararlarında belirtilen gecikme faizleriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1996 yılında dava dışı R.. G...satın aldığı daireyi 2005 yılında üçüncü kişiye satarak tapuda devrettiğini, dairenin satışı sırasında kooperatife üye olmamasına rağmen kooperatifçe istenilen parayı ödediğini ve 2009 yılında da üyelikten istifa ettiğini, kooperatife borcu olmadığını savunarak, davanın reddine ve %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve kısmen benimsenen ek bilirkişi raporuna göre; 02.08.1998 tarihli yönetim kurulu kararıyla üyeliğe kabul edildiği anlaşılan davalının aidat, ek ödeme ve şerefiye bedeli olarak toplam 5.840,00 TL asıl ve 1.758,32 TL işlemiş faiz toplamı 7.598,32 TL borcu olduğu, genel kurullarda belirlenen aylık %10 gecikme faizinin 6098 sayılı TBK.'nın 88 ve 120. maddeleri gereği uygulanamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 7.598,32 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak ve yukarı haddi aşmamak üzere yıllık %10 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve işlemiş ve işleyecek faiz oranı ile ilgili olarak temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, asıl alacak ve gecikme faizinden oluşan toplam alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilerek, dava tarihinde yürürlükte bulunan, 818 sayılı TBK’nın 104/ son (6098 sayılı TBK'nın 121/son) maddesine aykırı olarak gecikme faizine faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak ve ayrıca infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve mahkeme kararının bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.