Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2092 K.2014/6751

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalı şirketin 2007 yılı başında binanın ikinci ve üçüncü katındaki daireleri teslim alarak boşalttığını, davalının bu iki daire için aylık 400,00 TL kira ödediğini ancak 2008 yılı Ocak ayından itibaren kira ödemesini kestiğini, davalı şirket yetkililerinin şifahi olarak uyarılmalarına rağmen sonuç alınamadığını, Noterden ihtarname keşide edildiği halde, kira ödenmesi yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere Ocak 2008'den dava tarihine kadar ödenmeyen kira alacağı olarak 36.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı 36.000,00 TL kira talep ettiği, kira ilişkisinin varlığını ispat yükünün davacıda olduğu, talep edilen yıllık kira miktarına göre, bu konunun ancak kesin delillerle ispatı gerektiği, tanıkla ispatın mümkün olmadığı, davacının yazılı belgeyle kira ilişkisini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici tarafından ödenmesi gereken kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevi 6100 sayılı HMK'nın 4. maddesinde, Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevi ise aynı Yasa'nın 2. maddesinde düzenlenmiş olup, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın 6100 sayılı HMK'nın 4. maddesinin a,b ve c bendindeki davalar ile bu kanun ve diğer kanunların, Sulh Hukuk Mahkemesi veya Sulh Hukuk hâkimini görevlendirdiği davalarda Sulh Hukuk Mahkemeleri görevlidir.

Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın, dava tarihinde yürürlükte bulunan TBK'nın 470 vd. madde hükümleri kapsamında olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine aykırılığa dayalı kira bedeli tahsiline ilişkin olduğu, kira sözleşmesinden kaynaklanmadığı, tarafların kiracı ve kiraya veren olmadıkları, uyuşmazlığın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında oluşan hukuki ilişkiye göre çözülmesi gerektiği, 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi gereğince dava konusunun değerine bakılmaksızın Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu,

HMK'nın 4. maddesinde sayılan ve münhasıran Sulh Hukuk Mahkemesi'nin bakacağı uyuşmazlıklardan bulunmadığı gözetilerek, HMK'nın 114/1-c madde hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı gerekçesiyle davanın HMK'nın 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa ilişkin gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, davalı şirketin unvanının gerekçeli karar başlığında ticaret sicilindekine uygun olarak yazılmaması HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuştur. 2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.