Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/213 K.2014/3747

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkili Aleyhine aidat ve gecikme cezası borcu nedeni ile icra takibi yapıldığını, müvekkilinin takip dosyasına 2.900,00 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını, takipten önce de 3.900,00 TL aidat ödemesi yaptığını, aylık % 10 oranında gecikme cezası uygulanmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığını ileri sürerek, davaya konu icra takip dosyası kapsamında müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, ödenmiş olan 2.900,00 TL'nin istirdadına ve % 40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takip dosyasında davacının asıl borca itiraz etmeyerek kabul ettiğini, davacının zaten % 10 oranındaki gecikme faizine itiraz ettiğini ve icra müdürlüğünün bu itirazı kabul ettiğini, davacının bu davayı açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; davacının takipten önce ve sonra yaptığı kısmi ödemelerin taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği gereği öncelikle asıl alacaktan düşülmesi gerektiği, buna göre davacının 2.506,00 TL fazla ödemesi bulunduğu gerekçesiyle, davacının davalıya boçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline, fazla ödenen 2.506,00 TL' nin karar tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan istirdadına, koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatı isteminin ise reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hukukî niteliği itirabiyle menfi tespit ve istirdat istemine ilişkin olup, ayrıca takibin iptaline karar verilmesinin hukuksal bir dayanağı bulunmamaktadır. Öte yandan, takip hukukuna ilişkin bu tür kararın genel mahkemede verilmesi de mümkün değildir.

Bu itibarla; mahkemece; icra takibinin iptaline de karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçedeki hüküm bölümünün üstündeki 4. satırda geçen "takibin iptaline" sözcüklerinin, yine hükmün "1" no'lu bendin sonunda yer alan "ile takibin İPTALİNE" kelimelerinin ise hükümden çıkartılıp hüküm fıkrasında bu kelimelerden önce yer alan "tespiti" kelimesinin "tespitine" şeklinde yazılmak suretiyle HUMK’nın 438. maddesinin 7 ve 9. fıkraları uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.