Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/2257 K.2014/7331

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür.

Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; terekenin resmi tasfiyesi sırasında düzenlenen sıra cetveline itiraza ilişkindir.

TMK'nın 612. maddesi ''En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras Sulh Hukuk Mahkemesi'nce iflas hükümlerine göre tasfiye edilir.'' hükmünü, bu maddenin atıfta bulunduğu TMK'nın 636. maddesi "Mevcudu borçlarını ödemeye yetmeyen terekenin tasfiyesi, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre yapılır." hükmünü, 10.08.2003 tarih ve 25195 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Türk Medeni Kanunu'nun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzük'ün 52. maddesi,

"Resmi deftere göre terekenin mevcudunun borçlarını ödemeye yetmediği anlaşılır veya başlangıçta mevcudun borcu karşılayacağı kanaati ile olağan usulle tasfiyeye başlanıp sonradan mevcudun borçları ödemeye yetmediği sonucuna varılırsa, sulh hakimi durumu derhal alacaklılara bildirir ve iflas usulü ile tasfiyeye karar vererek bu tasfiyeyi yapmak için bir veya birkaç memur atar. Bu tasfiye, İcra ve İflas Kanunu'nun iflasa ilişkin hükümlerine göre yapılır." hükmünü içermektedir.

Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesinde "iflas idaresi" yerine "tasfiye memuru" ve "Ticaret Mahkemesi" yerine "Sulh Hukuk Mahkemesi" geçmektedir. Tasfiye memurunun işlemlerine karşı yapılacak şikayetleri, sıra cetveline itirazları incelemek ve tasfiyenin son bulduğuna karar vermek sulh hukuk mahkemesine aittir. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Tamamen Yeniden Yazılmış ve Genişletilmiş 2. Baskı, s. 1202, Ankara, 2013)

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 20.01.2010 tarih ve 2009/12211 E., 2010/317 K.; 26.04.2010 tarih ve 4454 E, 5006 K., 01.03.2011 tarih ve 1983 E. ve 2654 K. sayılı ilamlarında bu tür uyuşmazlıklarda Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin görevli olduğu belirtilerek aidiyet kararları verilmiş, aynı Dairenin 05.05.2010 tarih ve 3166 E., 5490 K. sayılı ilamı ile yine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin görevli olduğu belirtilerek dosya Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmiş, Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 21.10.2010 tarih ve 943 E., 1107 K. sayılı ilamı ile Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin görevli olduğu belirtilmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 10.03.2010 tarih ve 2009/14205 E., 2010/4560 K.; 11.03.2010 tarih ve 2009/14204 E., 4626 K.; 04.07.2011 tarih ve 2010/8964 E., 2011/11433 K.; 19.03.2012 tarih ve 2011/12873 E., 2012/6213 K; 21.02.2013 tarih ve 2012/17937 E., 2013/4461 K; 14.05.2013 tarih ve 2012/16420 E., 2013/13596 K. sayılı ilamları ile terekenin iflas hükümlerine göre resmi tasfiyesine ilişkin uyuşmazlıklar çözümlenmiştir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı ve 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile daha önce Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nce bakılan ve Türk Medeni Kanunu'nun 636. maddesini kapsayan "Miras Hukuku" başlıklı 3. kitabındaki hükümlere dayalı uyuşmazlıklara bakma görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 20.09.2013 tarih ve 3349 E., 12760 K. sayılı ilamı ile de aynı tür uyuşmazlıkta görevli olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın esası incelenmiştir.

Dairemiz'in görevi İcra ve İflas Kanunu'nun 142, 151, 235. maddelerine ilişkin davalar ve şikayetler sonunda verilen hüküm ve kararların temyizen incelemekle sınırlıdır. Somut olayda, anılan maddeler çerçevesinde İcra Müdürlüğü'nce düzenlenmiş bir sıra cetveli bulunmamakta olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.