Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/4768 K.2014/7357

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife peşin ödemeli üye olduğunu, ancak 27.05.2012 tarihli genel kurulda toplu ödeme ve tüm üyelerden aylık 400,00TL aidat alınmasına karar verildiğini, bunun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kooperatifin 27.05.2012 tarihli genel kurulunda alınan 6 ve 10 no'lu kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ek ödeme ve aidat ile ilgili 6 ve 10 no'lu kararların peşin ödemeli ve normal statülü ortak ayrımı yapılmadan tüm ortaklardan alınmasına karar verildiği, davacının peşin ödemeli üye olması nedeniyle kararın eşitlik ilkesine aykırı olduğu, 10 no'lu kararın yönetim ve denetim kurulu üyelerine huzur hakkı ödenmesine ilişkin bölümünün ise hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, 27.05.2012 tarihli genel kurulda alınan 6 no'lu kararın tümünün, 10 no'lu kararın ise üye aidatları ile ilgili kısmının iptaline, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesine dayalı olarak kooperatif genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. 27.05.2012 tarihli genel kurulda alınan 10 no'lu kararın ilk bölümünde üyelik aidatının 400,00 TL olarak belirlendiği, ikinci bölümünün ise yönetim ve denetim kurulu üyeleri için huzur hakkı belirlenmesine ilişkin olduğu, madde için tek oylama yapıldığı ve davacının maddeye red oyu verip muhalefet şerhi koyduğu sabittir.

Dava dilekçesinin içeriğinden ise, davacının sabit ödemeli üye olması nedeniyle tüm üyeler için aidat belirlenmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek 10 no'lu kararın iptalini talep ettiği, aynı maddedeki huzur hakkı belirlenmesine ilişkin bölüme ise açıkça İtiraz etmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının 10 no'lu kararın aidat ile ilgili bölümünü dava konusu ettiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.