Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/5059 K.2014/7179

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. Ş.. Ö.. gelmiş davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin imal ettiği, İzmir İli Konak İlçesi 31062 ada 12 parselde kayıtlı bulunan 2 no'lu dükkanı peşin bedelle satın alarak ortak olduğunu, bu işlemin 06.01.1996 tarihli genel kurulda onaylandığını, 31.05.2001 tarihinde teslimi gereken dükkanın teslim edilmediğini, 16.11.2002 tarihli protokol ile müvekkiline ait dükkanın arsa sahiplerine bırakıldığını ileri sürerek, öncelikle anılan dükkanın müvekkiline teslimine, mümkün olmaması halinde dükkan bedeli olarak şimdilik 50.000,00 TL ile dükkanın zamanında teslim edilmemesi nedeniyle 3.000,00 TL kira tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla kira tazminatı istemini 3.025,00 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı kooperatif vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı kooperatif ortağı olduğu, borcunun bulunmadığı, taşınmaz üzerine kat irtifakının tesis edilmediği, tapuda malik olarak dava dışı arsa sahiplerinin gözüktüğü, bu nedenlerle de dükkanın teslimi talebinin reddi gerektiği, dükkanın emsal değerinin 60.000,00 TL olduğu, davacının 50.000,00 TL talep ettiği, dükkan imalatının bitirilmediği, iskânın alınmadığı, kira bedeli ödenmesi yönünde bir genel kurul kararı bulunmadığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, peşin bedelle satın alınan dükkanın teslimi, olmaması halinde bedelinin tazmini ve dükkanın zamanında teslim edilmemesi nedeniyle elde edilemeyen kira bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Yapılan yargılama sonucunda yukarıda yazılı şekilde karar verilmiştir. Kira tazminatına ilişkin olarak ise, zamanında teslimin yapılmaması halinde kira bedeli ödeneceğine dair genel kurul kararı bulunmadığı gerekçesiyle, kira bedeline ilişkin istem reddedilmiştir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 23. maddesi ”ortaklar … hak ve vecibelerde eşittirler” hükmünü havidir. Bu hüküm doğrultusunda, davalı kooperatifin diğer ortaklarına ne zaman bağımsız bölümleri teslim ettiği yönünde bir araştırma yapılmamıştır. Ancak, 20.01.1997 tarihinde davaya konu dükkan dışındaki bağımsız bölümlere ilişkin kur'a çekildiği dosya kapsamı ile sabittir. Öte yandan, davacı taraf diğer bağımsız bölümlerin 1999 yılında ortaklara teslim edildiğini iddia etmiştir.

Diğer yandan, davalı kooperatifin yönetim kurulu ile davacı arasında yapılan protokol’e göre, davaya konu dükkanın 31.05.2001 tarihine kadar davacıya teslim edilmemesi halinde emsal kira bedelinin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davaya konu dükkana ilişkin satım sözleşmesi 06.01.1996 tarihli genel kurulda onaylandığına göre, davalı yönetim kurulunun dükkanı 31.05.2001 tarihinde teslim edeceklerine ilişkin taahhütlerinin geçerli olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece, eşitlik ilkesi de nazara alınmak suretiyle, bağımsız bölümlerin ortaklara ne zaman teslim edildiği tespit edilerek, tespit edilen tarihin 31.05.2001 tarihinden önce olması halinde o tarihten itibaren, 31.05.2001 tarihinden sonra olması halinde ise, 31.05.2001 tarihinden itibaren kira tazminatına ilişkin olarak bilirkişilerden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.