Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/5162 K.2014/7807

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatif yönetim kurulunca müvekkili hakkında parasal yükümlülüklerin yerine getirilmediğinden bahisle ihraç kararı verildiğini, müvekkiline gönderilen her iki ihtarnamenin de gerçek borcu yansıtmadığını ileri sürerek, 26.11.2012 tarihli yönetim kurulu ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 07.11.2013 tarihli oturumda, davacıya gönderilen ihtarnamelerin usulüne uygun olduğunu ve ihraç kararının yasaya ve anasözleşmeye aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıya gönderilen ihtarnamelerin 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne uygun şekilde düzenlendiği, ihtarnamelerde verilen süreler içerisinde birikmiş aidat borcu ve gecikme faizinin ödemediği, ikinci ihtarda verilen bir aylık süre geçtikten sonra gerçekleşen 4.000,00 TL'lik ödemenin davalı kooperatifçe benimsenmeyerek emanet hesabına alındığı, davacı hakkında alınan ihraç kararının yasa ve ana sözleşme hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, yönetim kurulu ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nın faize ilişkin 88 ve temerrüd faizine ilişkin 120. maddesi sözleşme fazinin üst sınırlarını belirlemiştir, 6101 sayılı Kanun'un 7. maddesi ise faize ilşikin hükümlerin derdest davalara da uygulanacağını hüküm altına almıştır.

Kooparatif genel kurullarında alınan kararlar kooparatif ve ortağı arasında yapılmış sözleşme niteliğindedir. Genel kurullarda kararlaştırılan faiz oranları toplantıya katılmasalar bile tüm ortakları bağlar. Genel kurulca belirlenen ödeme tarihi ise kesin vade niteliğinde olduğundan ortak ihtarla temerrüde düşürülmeden borcun ifasının istenebileceği kuşkusuzdur (TBK m.117 ).

Diğer yandan kooparatif genel kurulunca belirlenen faiz temerrüt faizi niteliğinde olduğundan aidatın ödenmesinde gecikme olması halinde 6098 sayılı TBK 'nın 120/2 maddesinde öngörülen sınır aşılmadan, yasal temerrüt faizinin üzerinde bir faiz oranı genel kurulca belirlenebilir, ancak kooparatif genel kurulunca belirlenen faiz oranı 3095 sayılı Kanun'un 2/1 maddesinde belirlenen faiz oranının %100 Fazlasını aşamayacaktır.

Somut olayda, ihraç kararına dayanak ihtarnamelerde bildirilen işlemiş faiz borcu kooperatif genel kurul kararlarıyla belirlenen faiz oranı esas alınarak hesaplanmış olmakla birlikte, bu faiz oranının yukarıda belirlenen BK'nın emredici hükümlerine uygun olup olmadığı hususu denetlenmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, dava tarihinde yürürlükte olan anılan yasal düzenleme ve açıklamalar dikkate alınarak, ihraç kararına dayanak alınan ihtarnamelerde belirtilen, borç miktarının hesaplanmasında esas alınması gereken temerrüt faizi oranı ve miktarı bakımından bilirkişiden ek rapor alınarak ihtarnamelerde ödenmesi istenen borç miktarı ile gerçek borç miktarı arasında bir fark olup olmadığı, diğer anlatımla ihraç kararının gerçek borcu yansıtan ihtarnamelere dayanıp dayanmadığı üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.