KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/5313 E., 2014/8178 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Denizli(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 24/12/2013
- Numarası
- 2013/162-2013/130
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekilinin davalı kooperatifte iki üyeliğinin bulunduğunu, birisi için bağımsız bölümün verildiğini, diğeri yönünden ise ihraç kararı verildiğinin sözlü olarak kendisine iletildiğini ileri sürerek, 18.05.1997 tarihli genel kurulda verilen ihraç kararının iptalini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının kooperatifin iki hisse sahibi ortağı iken, parasal yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle 19.12.1996 tarihinde yönetim kurulu kararı ile üyelikten ihraç edildiğini, üyeliğinin halen bir hisse yönünden devam ettiğini, aradan 15 yıl geçtikten sonra açılan davanın haksız ve kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının, davalı kooperatife olan borcunu ödememesi üzerine 19.12.1996 tarihli yönetim kurulu kararı ile üyelikten ihraç edildiği, ihraç kararının davacıya tebliğ edildiğine dair belgenin bulunmadığı, ancak davacının baştan itibaren normal bir üyenin ödemesi gereken miktar kadar ödeme yaptığı, davacıya ödemeleri karşılığında 46 no'lu bağımsız bölümün teslim edildiği, hak iddia edilen 26 no'lu bağımsız bölüm için ise davacı tarafından ödeme yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/5313, K. 2014/8178, 16 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama