Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/5424 K.2014/7342

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 21.02.2014 gün ve 2013/7938 Esas, 2014/1244 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, Almanya'da ikamet ettiğinin bilinmesine rağmen ilgisi olmayan adrese üyelikten çıkarma kararı gönderildiğini, adrese tebligat yapılamayınca ilanen tebliğ yapıldığını, müvekkiline borcu olduğuna dair herhangi bir ihtarname gönderilmeden üyelikten çıkarma kararı alınmasının haksız olduğunu ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, öncelikle davanın husumet ve zamanaşımı yönünden, aksi halde esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı kooperatif yönetim kurulunca alınan 18.02.2004 tarihli davacının ortaklıktan çıkarılmasına dair kararın davacıya tebliğine dair herhangi bir belgenin olmadığı, davalı kooperatifçe ihraca ilişkin alınan kararın ilanen tebliğinin de davalı kooperatifçe adres araştırması yapılmaksızın ve yapılan ilanda ilgili yönetim kurulu kararının tarih ve karar numarasının açıkça belirtilmemiş olması nedeniyle usulüne uygun olmadığı, bu nedenle davanın süresinde açıldığının kabul edildiği, davacıya usulüne uygun 1. ve 2. ihtarların yapılmadığı,

bu nedenle geçerli ihtarlara dayanmadan alınan 18.02.2004 tarihli yönetim kurulu kararının geçerli bir ihraç kararı sayılamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile üyelikten çıkarma kararının iptaline dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 21.02.2014 tarih ve 2013/7938 E., 2014/1244 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir. Kooperatiften çıkarılan ortağın hak ve borçları, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 16/son maddesi gereğince ihraç kararının kesinleşmesine kadar devam eder. Aidat yükümlülüğü bulunan bir kooperatifte ortağın uzun süre uğramaması, aidat borcunun bulunup bulunmadığını takip etmemesi halinde üyeliğinin sona erdiğini ortağın zımnen kabul ettiği, diğer anlatımla üyelik haklarından zımnen vazgeçtiği, eylemli olarak ortaklıktan çıkma iradesini yansıttığı ve böyle bir davacının açtığı davanın TMK'nın 2. maddesinde öngörülen iyiniyet kuralına aykırı düştüğü ilke olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, 18.02.2004 tarihinde ihraç edilen davacının da içinde bulunduğu 2004 yılında ihraç edilen üyeler hakkında 28.05.2006 tarihli genel kurulda birikmiş borçlarını ödemeleri halinde tekrar üyeliğe kabul edilmelerine dair karar alınmıştır.

Davalı vekilinin zamanaşımına ilişkin savunması, davacının ihraç kararının alındığı 18.02.2004 tarihi ile işbu davanın açıldığı 16.04.2008 tarihi arasında kooperatife uğramadığına, üyelik hakkından zımnen feragat ettiğine, davanın TMK'nın 2. maddesine aykırı olarak açıldığına dair savunma yaptığı anlamına gelmekte olup, 18.02.2004-16.04.2008 arasındaki sürenin davalı kooperatifçe kesilmesi anlamına gelen 28.05.2006 tarihli genel kurulda alınan karara rağmen davalı kooperatifçe davacının dava açmasının TMK'nın 2. maddesindeki iyiniyet kuralına aykırı olduğunun savunulması, iyiniyet kurallarına aykırıdır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.