Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/5750 K.2014/6071

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde 20.06.2013 tarihli uzatma kararı davacı vekili ile müdahiller M.A. Ö..ve ... Petrol Turz. Tic. San. A.Ş. vekilince, 24.06.2014 tarihli uzatma kararı ise müdahiller M.A.Ö. ve ...Petrol Turz. Tic. San. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, yolcu taşımacılığı yapan müvekkili şirketin yolcu taşıma ücretlerindeki rekabet nedeniyle oluşan indirim, akaryakıt ücretlerindeki artış ve araçların yenilenmesi zorunluluğu nedeniyle mali durumunun bozulduğunu, iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerle mali durumunu düzeltebileceğini ileri sürerek iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı limited şirketin borca batık durumda olduğu, mali durumunu iyileştirmesinin mümkün olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle iflasın 03.05.2012 tarihinden itibaren bir yıl süreyle ertelenmesinden sonra, 20.06.2013 ve 24.06.2014 tarihlerinde ek kararlarla ertelemenin uzatılmasına karar verilmiştir.

20.06.2013 tarihli uzatma kararını davacı vekili ile müdahiller M.A. Ö.ve ... Petrol Turz. Tic. San. A.Ş. vekili, 24.06.2014 tarihli uzatma kararını ise müdahiller M.A. Ö.ve .....Petrol Turz. Tic. San. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesi ve erteleme kararının uzatılması aynı hukuki ölçütlere göre karara bağlanan davalar olsa da yargılama usulü ve kalem mevzuatı açısından asıl ve ek karar niteliğinde kararlarla sonuçlandırılamaz. Yapılması gereken iş erteleme talebinin müstakil bir dava olarak görülmesinden sonra, uzatma taleplerinin kesinleşmiş bir erteleme kararının varlığına ihtiyaç duyduğu hususu da gözden kaçırılmadan ayrı davalar olarak esas kaydına alınması ve müstakil kararlarla sonuçlandırılmasıdır. Bu husus uzatmanın, ertelemeye bağlı bir ek kararla değil, müstakil bir yargılama sonucunda verilecek nihai kararla mümkün olabileceğine ilişkin bir usuli uygulama olmasının yanında UYAP sisteminin de bir gereğidir.

Mahkemenin erteleme ve uzatma taleplerini birlikte görmesi, aynı dosyanın iki ayrı karar nedeniyle temyiz incelemesine tâbi tutulmasını gerektirmiştir. Bu uygulama usule aykırıdır.

Mahkemece verilen ve ertelemenin uzatılmasına ilişkin bulunan 20.06.2013 tarihli karara yönelik temyiz incelemesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesini, kendisine karar tebliğinin yapıldığı 09.07.2013 tarihinden itibaren İcra ve İflas Kanunu'nun 164. maddesinde öngörülen on günlük süreyi geçirdikten sonra 05.09.2013 günü verdiği ve basit usule tâbi iflas davalarında sürelerin adli tatilde de işlediği gözetiltiğinde temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır. Aynı hükme yönelik olarak müdahiller vekilinin temyiz istemi süresinde ise de, daha sonra bu isteminden feragat ettiği ve vekaletnamesinde de feragat yetkisi bulunduğu anlaşıldığından, müdahiller vekilinin temyiz isteminin de bu nedenle reddi gerekmiştir.

Yine ertelemenin uzatılmasına ilişkin 24.06.2014 tarihli karara yönelik müdahiller vekilinin temyiz itirazlarına gelince; iflasın ertelenmesinde olduğu gibi erteleme süresinin uzatılmasında da davacının borca batık durumda olup olmadığı ve borca batık ise sunulan iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı hususlarının konusunda uzman bilirkişilerce denetlenmesi gerekir.

Somut olayda davanın açıldığı 03.11.2006 tarihinden sonra verilen 29.11.2006 tarihli ihtiyati tedbir kararı ile hukuken korunma altına alınan şirketin son uzatma kararının verildiği 24.06.2014 gününe kadar geçen yedi yılı aşkın sürede borca batıklık bakımından geldiği nokta ve projenin uygulanmasındaki başarısının incelenmediği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan davacı şirket tarafından mahkeme kararlarının sürekli ihlal edildiğini, usulüne uygun olmayan işlerin yapıldığını defaatle vurgulayan kayyım raporları (İİK.m.179/b-son) esas alınarak ertelemenin uzatılmasına karar verilmesi de doğru değildir.

Açıklanan durum karşısında konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bir kurul vasıtasıyla borca batıklığın, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının ve süreç içinde ortaya çıkan gelişmelerin değerlendirilmesi ve nihayet kayyım raporlarında belirtilen işlemlerin usulsüzlüğü de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.