Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/6396 K.2014/7959

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 31.01.2014 gün ve 2013/7336 Esas, 2014/643 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkilinin parasal edimlerini yerine getirmediğinden bahisle kooperatif üyeliğinden haksız olarak ihraç edildiğini ileri sürerek, 11.03.2011 tarihli yönetim kurulunun ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, ihraç kararının iptali için üç aylık süre içerisinde genel kurula itiraz edilmediğini, davacının üç aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hak düşürücü sürede açılmayan davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 31.01.2014 tarih ve 2013/7336 E., 2014/643 K. sayılı ilamıyla, davacının ihraç kararının davalıya bildirimine ilişkin 12.03.2011 tarihli noter ihtarnamesi '' İ.Y. Mahallesi S. Sitesi ..

Blok/ Z.Kat Kapıcı Dairesi B. '' adresine tebliğe çıkarılmış olup, tebligatın adresin sürekli kapalı olması ve tebliğ imkânsızlığı nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği bağlı bulunduğu mahalle muhtarı imzasına 26.03.2012 tarihinde tebliğ edildiği, fakat davacının yerleşim yeri adresinin '' İ. Y. Mah. ..Sokak S.Sitesi K. Evleri No:.. İç Kapı No: .. Y.

A.'' olduğunun UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşıldığı, yine dosya içerisinde bulunan 30.04.2013 tarihli İlk Yerleşim Mahallesi Muhtarlığı tarafından gönderilen yazı cevabından da, davacının bu adreste 02.10.2001 tarihinden itibaren ikamet ettiğinin bildirildiği,

bu durumda mahkemece, davacının yerleşim yeri adresi olmayan adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi hükmünce yapılan ihraç kararı tebliğinin usulsüz olduğu ve davanın hak düşürücü süre içinde açılmış olduğunun kabulü gerektiği, dosyada bulunan ve davacının ihracına esas alınan birinci ihtarnamenin ne şekilde tebliğ edildiğinin tebliğ evrakı fotokopisinden anlaşılamamakla birlikte, ikinci ihtarnamenin yukarıda özetlenen Tebligat Kanunu'nun 21/1-2 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 31. maddeleri hükmüne uygun olmadığının anlaşıldığı,

bu nedenle mahkemece, usulüne uygun tebliğ edilmeyen ihtarnameye dayalı olarak ihraç kararı verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile ihraç kararının iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle hüküm tesisinin doğru olmadığı belirtilerek, davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.