Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/6657 K.2015/7648

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... ile davalı arsa sahipleri arasında 22.07.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, teslim tarihi olan 30.04.2006 tarihinde inşaatın teslim edilemediğini ve yüklenici murisin 2009 yılında vefat ettiğini, davalı tarafça sözleşmenin feshedilmeyerek inşaattaki eksik işlerin tamamlandığını, sözleşme gereği davacılar murisine isabet eden zemin kattaki işyerinin davalılarca üçüncü kişiye satılması sonucunda sözleşmenin konusunun imkansız hale geldiğini ileri sürerek, inşaat sözleşmesinin işyerinin üçüncü kişiye satıldığı tarihte zımmen feshedilmiş sayılmasına,

davacılar murisinin yaptığı imalat değeri olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 150.000,00 TL'nin 17.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davacılar murisinin inşaatı tamamlamadan vefatı üzerine, inşaattaki eksik ve kusurlu işleri kendilerinin tamamladıklarını, yüklenici tarafından alınması gereken inşaat ruhsatını 2010 yılında alabildiklerini ve yüklenicinin ödemesi gereken ... primlerini cezalarıyla birlikte ödemek zorunda kaldıklarını savunarak, öncelikle davanın reddini, aksi halde kendilerince yapılan 19.000,00 TL masrafın mahsubunu istemiş, davalı ... Yankun, davanın reddini istemiş, davalı ..., satılan işyerinin bedelinden 9.000,00 TL aldığını beyan ederek takdiri mahkemeye bırakmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacılar murisi olan yüklenicinin inşaatı süresinde bitirip teslim yükümünü yerine getirmediği, davalı arsa sahiplerinin yüklenicinin vefatından sonra fesih ihbarında bulunmasalar dahi, yükleniciye isabet eden zemin kattaki işyerini üçüncü kişiye satmış olmalarının sözleşmenin feshi anlamına geldiği ve sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince tarafların ellerinde kalanları birbirine iade etmek zorunda oldukları, dava tarihi itibariyle yüklenicinin inşaat yapımından dolayı kârsız masrafının 119.812,77 TL olduğu,

davalıların yüklenici yerine ödemek zorunda kaldıkları 8.249,36 TL ... prim borcu, 4.000.00 TL proje tadilat gideri ve 1.500,00 TL bodrum kata dolan suyun tahliye masraflarının bu bedelden mahsubu gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin/feshinin tespitine, davacı tarafın geriye doğru zararlarına karşılık 106.063,41 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, 1/3'er payları oranında davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Dava, inşaat sözleşmesinin feshinin tespiti ve imalat bedeli istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı yanın talebinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ve yüklenicinin imalat bedeli alacağı istemine ilişkin olduğu ve mahkemenin gerekçesinde inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshini kabul ettiği anlaşılmakta ise de, hüküm kısmının 1-a bendinde "....geçersizliğinin/feshinin tespitine," sözcüklerinin yazılarak; diğer yandan hüküm kısımının 1-b bendinde ise "... geçersizliği/feshi tespit olunmakla" sözcüklerinin yazılarak sözleşmenin geriye mi yoksa ileriye mi etkili olarak feshedildiği,

yada geçersizliğinin tespitiyle mi yetinildiği hususunda hükmün infazında tereddüt oluşturulması doğru olmamış, mahkeme kararının bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiş ise de, dosya kapsamı ve gerekçe kısmı nazara alındığında sözleşmenin geriye etkili olarak feshedildiği anlaşılmış olup, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. madde uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.