Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/8085 K.2015/2433

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten olan 67.094,00 TL işçilik alacağının iflas masasına kaydı için yaptıkları başvuru neticesinde, iflas masası tarafından alacağın kısmen kabul edildiğini ileri sürerek, reddedilen 63.972,28 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ispat yükü kendisine düşen davacının, alacağının varlığını yeterli, kesin ve şüpheden uzak bir şekilde yazılı delillerle ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 44.526,88 TL'nin iflas masasına kaydına ilişkin kararın taraf vekillerince temyizi üzerine, Dairemizin 08.10.2013 tarih ve 7157 E., 6194 K. sayılı ilamıyla, davacı vekilinin temyiz isteminin İİK'nın 164. maddesinde düzenlenen 10 günlük süreden sonra yapıldığı için reddine, davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden ise, tefhim edilen kısa kararda 67.094,00 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne hükmedildiği halde gerekçeli kararda ise 44.526,88 TL alacağın masaya kayıt ve kabulüne karar verildiği, bu suretle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğu gerekçesiyle, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı vekilinin kayıt kabul başvurusunda bulunurken tebligata elverişli adres gösterdiği ve masraf avansı verdiği, tebligat mazbatası Barkot numarasıyla sorgulandığında sıra cetvelinin alacaklı vekiline 25.01.2010 tarihinde tebliğ edildiği, 28.01.2010 tarihinde açılan davanın İİK'nın 235/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre içinde açıldığı iflas idaresince davacının 67.094,00 TL'lik alacak talebinin 3.121,72 TL'si kabul edilip, 63.972,28 TL'sinin ise reddine karar verildiği, bilirkişi raporunda;

davacının toplam kıdem tazminatı alacağı 8.041,69 TL, ihbar tazminatı alacağı 8.109,92 TL, izin alacağı 13.033,80 TL, ücret alacağı 15.341,47 TL olmak üzere toplam 44.526,88 TL olarak hesap edildiğinden iflas idaresinin alacağın 41.405,16 TL'lik kısmını reddetmesinin hukuki bir dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, iflas idaresince reddedilen 41.405,16 TL'lik kısmın da davacı alacağı olarak değerlendirilip, davacının alacağının 44.526,88 TL olarak iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz edenin sıfatına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

HMK'nın 297/2. maddesi '' Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir'' hükmünü içermektedir. İİK'nın 195. maddesine göre iflas masasına yazılacak alacakların iflas tarihi itibariyle hesaplanıp, belirlenmesi gerekir.

İflasın açılması ile ipotekle temin edilen alacaklar hariç, diğer alacaklar muaccel hale gelir ve iflasın açıldığı tarihe kadar işleyen faizler ve takip masrafları da asıl alacağa eklenerek masaya yazılır. Asıl alacağa iflastan sonra da, faiz işlemeye devam ederse de, bu ancak tasfiye bakiyesi kalırsa ayrıca ödenir. Kayıt kabul davalarında tahsile değil, alacağın iflas masasına kaydına karar verilmekle yetinilir.

Alacağın ödenmesi ancak tasfiye sonunda masa mevcudunun sıra cetveline uygun biçimde dağıtımı aşamasında gerçekleşir ve alacakların tam olarak ödenip ödenmeyeceği ancak bu aşamada anlaşılabilir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının işçilik alacaklarının aslı hesaplanmış, ancak işçilik alacaklarının iflas tarihine kadar işlemiş faizi ve takip masrafları ile ilgili bir hesaplama yapılmamış, mahkemece talep konusu faiz alacağı yönünden hüküm kurulmamıştır. Bu durumda mahkemece, işçilik alacaklarının iflas tarihine kadar işleyen faizi ve takip masrafları hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak, temyiz edilmemekle oluşan usuli kazanılmış haklar ve talep miktarı gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.