KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/8516 E., 2015/2418 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili arsa maliki ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkiline verilmesi gereken üç adet daire ve bir dükkanın geç teslim edildiğini ,sözleşmede, inşaat süresince tazminat ödeneceğinin hüküm altına alındığını ileri sürerek, üç adet daire ve bir dükkan için şimdilik 3.000,00 TL tazminatın, 100,00 TL kira alacağı olmak üzere 3.100,00 TL belirsiz alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, gecikmenin mücbir sebeple olduğunu, belediyece imar planlarının iptal edildiğini, bu hukuki sürecin devam ettiğini, ruhsatın alınmasında geçici imkansızlık bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı vekilinin 13.06.2014 tarihli dilekçesi ile davasından feragat ettiği, vekaletnamesinde feragat yetkisinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, toplam 3.100,00 TL alacak talebi üzerinden harç yatırarak dava açmış olup; yargılama sırasında bilirkişi raporu ile belirlenen alacak miktarı üzerinden harç ikmal edilmemiştir. Mahkemece, harcı yatırılmış alacak miktarı üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın, bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK' nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/8516, K. 2015/2418, 9 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama