Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/9506 K.2015/2788

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde tebligata rağmen taraflardan kimse gelmemiş ve davacı asilin 31.03.2013 tarihli dilekçesiyle davadan feragat etmesinden sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı vekili, kararı süresinde temyiz ettikten sonra davacı vekili ve davacı asil davadan feragat etmiştir. Davacı vekilinin özel feragat yetkisinin bulunmamasına rağmen davacı asil de 31.03.2013 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiş, kimlik bilgileri mahkemece tesbit edilmiştir. Feragat, 6100 sayılı HMK'nun 311 nci madde hükmü uyarınca, kesin hüküm sonuçlarını doğurduğu gibi, aynı Kanun'un 309/2 nci maddesi uyarınca karşı tarafın kabulüne de bağlı bulunmamaktadır.

Öte yandan, aynı Kanun'un 310 ncu maddesi uyarınca davadan feragat, karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkündür. Mahkeme davadan el çektiğinden, karar ortada durduğu müddetçe, davayı yeniden ele alıp, feragat nedeniyle bir karar veremez (11.04.1940 gün ve 70 sayılı İBK, 21.11.1981 gün 1981/2-551 sayılı HGK kararı).

Bu itibarla, davadan feragat nedeniyle mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinden, bunun sağlanabilmesi için hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.