Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/9595 K.2015/6837

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davacının davalı borçlu şirkette çalıştığını, işçilik haklarından doğan alacakları sebebiyle ilamlı icra takibinde bulunduklarını, ancak alacağın tahsil edilemediğini, davalı şirketin borçlarını ödemede acze düştüğünü ileri sürerek, davanın kabulü ile davalı borçlunun iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının İİK'nın 160. maddesi gereğince ilk alacaklılar toplantısına kadar olan masraflardan sorumlu olduğu, davacıya İİK'nın 160. maddesi gereğince 10.000 TL iflas avansını karşılaması için 12.02.2014 tarihli duruşmada, bir sonraki duruşma günü olan 17.03.2014 tarihine kadar kesin süre verildiği, bu süre içinde iflas avansının yatırılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkemece dava şartı noksanlığı tespit edilirse davanın usulden reddine karar verilir. Mahkemece, İİK'nın 160. maddesi uyarınca iflas avansı yatırılmasının iflas davasında dava şartı olduğu hükmün gerekçesinde belirtildiğine göre, bu gerekçeye uygun olarak davanın HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddine karar verilmesi doğru olmammış ise de, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.