Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/1015 K.2015/2232

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında iflas öncesi hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, söz konusu hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışan davalı işçilerine işçilik alacakları ile ilgili olarak İş Kanunu'ndaki asıl işveren-alt işveren kuralları kapsamında ödemelerde bulunmak zorunda kalındığını, söz konusu işçilik alacaklarının taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalının sorumluluğunda olduğunu ileri sürerek, 6.259,19 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Müflis davalı şirket iflas idaresi vekili, davanın iflas kararından sonra açıldığını, davacının öncelikle masaya başvuru yapması gerektiğini, başvurusunun reddedilmesi halinde iflasa karar veren Ankara Ticaret Mahkemesi'nde dava açması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İİK'nın 235. maddesi gereğince, kayıt kabul davalarında yetkili ve görevli mahkemenin iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesi olduğu, müflis davalı ile ilgili iflasın Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verildiği, bu nedenle yetkili ve görevli mahkemenin ...Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı sebebiyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 1086 sayılı HUMK'nın dava şartı öngörmeyen göreve ilişkin hükümlerine uygun olarak hüküm fıkrasında "Mahkememizin görevsizliğine" ibaresine yer verilmesi doğru olmamış ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aşağıda yazılı olduğu şekilde HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmesi suretiyle hükmün onanması gerekmiştir.