KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/1079 E., 2016/1304 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacının açmış olduğu iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm müdahiller... vekili ve... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1994 yılından beri tekstil sektöründe ihracata yönelik olarak faaliyette bulunduğunu, ihracat sıralamasında Denizli ilinde sıralamaya girdiğini birçok kişiye istihdam sağlandığını ve faaliyetlerine sorunsuz şekilde devam ettiğini ancak son yıllardaki hammadde ürünleri fiyatlarındaki büyük artışlar sebebiyle müvekkili şirketin ekonomik olarak zor duruma düştüğünü ancak bu durumdan iyileştirme projesi sayesinde kurtulabileceğini ileri sürerek, şirketin iflasın bir yıl süre ile ertelenmesi talep etmiştir.
Davacı şirketten alacaklı olanlar davaya müdahale talebinde bulunmuşlardır.
Mahkemece uzman bilirkişi kurullarından raporlar alınmış toplam deliller ve tüm dosya içeriğine göre, davacı şirketin halen borca batık halde olduğu ancak alacaklı firmalarla ödeme protokolleri yaptığı, sunulan iyileştirme projesinin somut, gerçekleşebilir ve uygulanabilir olduğu, bu nedenle davacı şirketin borca batıklıktan kurtulabileceği gerekçesiyle, iflasın ertelenmesi talebinin İİK'nın 179 ve devam maddeleri uyarınca kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, asli müdahiller.... vekili ve.... vekili ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahiller... vekili ve .... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/1079, K. 2016/1304, 3 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama