KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/2681 E., 2015/2747 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ortağı olduğunu, davalı kooperatif tarafından müvekkiline parasal yükümlülükleri yerine getirmesi amacıyla ihtarnameler gönderildiğini ve sonrasında ortaklıktan ihraç edildiğini, müvekkilinin ihraç kararının görüşüldüğü genel kurulda çıkarılan üyenin aidatının geri ödenmesi hususunda karar alındığını, genel kurulun usul ve yasaya uygun yapılmadığını, müvekkiline yönelik ihtarname içerikleri ve ihraç kararının yerinde olmadığını ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının genel kurul iptali ve ortaklıktan çıkarılmaya dair iki ayrı konuya ilişkin tek dava açtığını, konuları farklı iki işlem için tek dava açılmasının mümkün olmadığını, davanın süresinde açılmadığını, davacının ortaklık sıfatının kalmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıya gönderilen ihtarnamelerdeki belirlenen faiz borcunun gerçeği yansıtmadığından iptalinin gerektiği, itirazı kabul etmeyen genel kurul kararının da kanuna ve ana sözleşmeye aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne davalı kooperatifin 29.04.2013 tarih 2 nolu Yönetim kurulu kararının ve 15.06.2013 tarihli Kooperatif Genel Kurulu toplantı tutanağının 10. maddesinin iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/2681, K. 2015/2747, 20 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama