Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/4383 K.2017/2347

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 22.12.2014 gün ve 2661 Esas, 8354 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı-karşı davalı kooperatif vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, birinci kur'anın çekildiğini ancak, ikinci kur'anın çekilmediğini, mahkeme aracılığıyla yaptırılan tespit sonucu, ortak sayısının 225, konut sayısının 215 adet olduğunun ortaya çıktığını ileri sürerek, üye ve daire sayısı eşit değilse kooperatife usulsüz kaydedilen üyelerin üyeliklerinin ve varsa kararının tahsis iptaline, bu suretle üye ve daire saysının eşitlenmesine,

müvekkiline tahsis edilmesi gereken daire bedeli olarak şimdilik 7.500,00 TL'nin, ilk kur'a çekim tarihi olan Nisan 1994 tarihinden bu yana yıllar itibariyle arttırılmak suretiyle mahrum kalınan 1.512,82 TL kira alacağının faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 03.10.2003 tarihli ıslah dilekçesiyle ise, daire bedeli için 12.500,00 TL, kira mahrumiyeti için 1.843,74 TL'nin dava tarihinden işleyecek faizleriyle birlikte tahsilini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacıya daire verilmesinin imkan dahilinde bulunmadığını, aynı zamanda borç ve alacakları ile ilgili kesin bir durum da olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada, davacı-karşı davalı kooperatif vekili, kooperatif ortağı olan davalının, genel kurul kararlarıyla belirlenen 2.371,26 TL aidat ile 8.729,45 TL gecikme zammı toplamı 11.300,71 TL'ye ilişkin parasal yükümlülüklerini yerine getirmediğini, başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile davalının % 40 oranında icra inkâr tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı-karşı davacı ... vekili, parasal yükümlülüklerini yerine getirdiğini ve davacıya borçlu olmadığını savunarak, davanın reddi ile davacının %40 oranında tazminata mahkum edilmesini, karşı dava olarak ise, asıl davadan sonraki 2001 yılı Şubat ayı ile 2004 yılı Mart ayı arasındaki dönem için 6.909,61 TL kira bedelinin ödeme/dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davada, davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce, kendisine konu tahsis edilemeyen davacıya verilecek tazminat hesabının 6'lı formül uyarınca yapılmadığı, reeskont faizi yerine avans faizine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ıslah ve taleple bağlı kalınarak,

12.500,00 TL emsal daire bedeli, 1.843,73 TL kira mahrumiyet bedeli olmak üzere toplam 14.343,73 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, atiye terk edilen diğer talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bozma sonrası açılan ve asıl dosyada birleşen davada ise; davanın kısmen kabulü ile 853,00 TL aidat alacağı, 1.396,70 TL işlemiş gecikme tazminatı alacağının davalıdan tahsiline, asıl alacağa aylık %10 oranında gecikme faizi uygulanmasına,

fazlaya ve koşulları bulunmayan icra inkâr ve kötüniyet tazminatına ilişkin talepleri ile davalı-karşı davacının kira bedeline ilişin talebinin reddine dair verilen kararın asıl davada davalı-birleşen davada davacı-karşı davalı vekili ile katılma yoluyla asıl davada davacı-birleşen davada davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 2014/2661 E., 2014/8354 K. sayılı kararı ile asıl davada verilen kararın onanmasına, birleşen davada ise hükmedilen aidat ve gecikme zammının tahsiline ilişkin faiz oranının yasal faiz sınırını aştığı belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, asıl davada davalı-birleşen davada davacı-karşı davalı kooperatif vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.