Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/590 K.2015/2773

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. Davacı vekili, müvekkilinin üyelikten ihraç edildiğini, bu tarihe kadar 46.500,00 TL ödeme yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydı ile 80.000,00 TL'nin ortaklıktan çıkarılma tarihi olan 06.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı kooperatifin 269 nolu üyesi iken 06.10.2010 tarih ve 587 no'lu yönetim kurulu kararı ile ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiği, bu kararın 15.10.2010 tarihinde davacıya bildirildiği, davacının toplam ödemesinin davalı kooperatif kayıtlarına göre 42.750,00 TL olduğu, davacının ihraç edildiği 2010 yılı bilançosunun 25.09.2011 tarihinde yapılan genel kurulda görüşüldüğü, davacıya düşen genel gider payının 412,39 TL olduğu,

bu genel gider payının da davacının ödediği 42.750,00 TL aidat ödemesinden düşüldüğünde davacı alacağının 42.337,61 TL olduğu, bu alacağın ise 2010 yılı bilançosunun görüşüldüğü genel kurul tarihinden 1 ay sonrası olan 25.10.2011 tarihi itibariyle muaccel olduğu, muacceliyet tarihinden dava tarihine kadar davacı lehine işlemiş 1.439,48 TL faiz alacağının bulunduğu gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulü ile 43.898,59 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, kooperatif üyeliğinin sona ermesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesindeki talep sonucunda, alacağa ortaklıktan çıkarılma tarihinden itibaren temerrüt faizi yürütülmesini de istemiştir. Mahkemece hüküm altına alınan alacağa dava tarihine kadar yürütülen faizin tahsiline karar verilmiş ise de, dava tarihi sonrası için yürütülecek faiz hakkında bir karar verilmemiştir.

3095 sayılı Yasa'nın 2/1. maddesi uyarınca, sözleşme ile aksi kararlaştırılmadıkça geçmiş günler için aynı Yasa'nın 1. maddesinde belirlenen orana göre temerrüt faizi ödenecektir. Bu oran ise, yasal faiz oranı olup, şu an için yıllık % 9' dur.

Somut olayda, taraflar arasında faize ilişkin aksine bir anlaşma mevcut olmadığından mahkemece, hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, belirtilen şekilde hüküm tesisi .../...

doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.