KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/6028 E., 2015/5860 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 24/06/2015
- Numarası
- 2014/380-2015/452
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacının açmış olduğu iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, perakende konfeksiyon satış işi yaptığını, esnaf odasında kayıtlı olduğunu ancak tacir olduğunu, borçlarından dolayı birçok alacaklı tarafından haciz işlemi yapıldığını, işletmesinin aktiflerinin borçlarını karşılamaya yetmediğini ve bu nedenle iflasına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre 10.000 TL iflas avansının mahkeme veznesine depo edilmesi için davacıya birkaç kez süre verildiği ve en son duruşmada iflas avansının yatırılmaması halinde davanın dava şartı yokluğundan usulden reddedileceği ihtarı yapıldığı, fakat davacının verilen bu kesin süreye uymadığı ve iflas avansını yatırmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava, İİK'nın 178. madde hükümlerine dayalı doğrudan iflas istemine ilişkindir.
İflas kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle İİK'nın 181. maddesi yollamasıyla 160. maddesi uyarınca, iflasını isteyen gerekli masrafları avans olarak mahkeme veznesine peşin yatırmalıdır. İflas avansı, HMK'nın 120. maddesinde düzenlenen ve dava şartı olan gider avansı olmayıp, tamamlatılabilir. Kesin süreye uyulmaması halinde, HMK'nın 325. maddesi uyarınca işlem yapılarak gerekli masrafların karşılanması gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması bu yöndedir. Mahkemece, anılan madde uyarınca, gerekli masrafların bu şekilde karşılanması, uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/6028, K. 2015/5860, 14 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama