KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/7021 E., 2018/3217 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2018
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
......
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 30.11.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 2. maddesinde en geç teslim tarihinin 25.04.2012 olduğu, geç teslimin söz konusu olması halinde o bölgenin rayiç bedeli olan kiranını ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının inşaatı tamamlayıp teslim etmediğini, geç teslimden dolayı müvekkilinin kira gelir kaybının ortaya çıktığını, ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 3.000,00 TL kira kaybından dolayı tazminat talebini tahsiline karar verilmesini istemiş, 19.01.2015 tarihli dilekçe ile talebini ıslah ederek 19.065,00 TL nin tahsilini talep ve dava etmiştir..
Davalı şirket, usulüne uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 20. maddesine göre teslimin iskan ruhsatı alınması şartına bağlanmış olduğu, inşaatın tamamlanarak teslim edilmediği, sözleşmenin 2. maddesinde inşaatın süresinde tamamlanmaması halinde yüklenici tarafından bölge rayicine göre kira ödeyeceği kararlaştırıldığı, geç teslim nedeniyle kira kaybının 19.065,00 TL olarak hesapladığı, davacının talebinin kabulü ile 19.065,00 TL'nin dava tarihi olan 13.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/7021, K. 2018/3217, 17 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama