KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/7631 E., 2017/2248 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile aralarında hizmet akdi olan davalılar bünyesinde iş akdiyle çalışan dava dışı işçinin açmış olduğu işe iade ve işçilik alacağı davaları sonucunda hükmolunan işçilik alacaklarının, müvekkili tarafından ödendiğini, iş sözleşmesinin dava dışı işçi ile davalılar tarafından akdedildiğini, işçilik alacaklarından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, işe iade davası nedeniyle ödenmiş olan 15.545,08 TL, işçi alacağına ilişkin olarak ödenen 3.025,11 TL alacağın rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, işe iade ve işçi alacağı davalarında davacının taşeron şirketlerle muvazaa ilişkisinin kesinleştiğini, davalı şirketlerin sorumluluğunun olmadığının kesin hükümle belirlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı işçi ile davacı ve davalılar arasında görülen işe iade ve işçi alacakları davalarında, davacı ile davalılar arasında akdedilen hizmet sözleşmesinin muvazaalı olduğu ve dava dışı işçinin davacı bünyesinde çalışan işçi olduğuna hükmedilmesi, hükmün Yargıtay ilgili dairesince onanması sonucu kesinleştiği gerekçesiyle, davacının işe iade ve alacak davası nedeniyle adı geçen işçiye yaptığı ödemelerin davalılardan rücuen tahsilini talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/7631, K. 2017/2248, 20 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama