Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/7892 K.2017/189

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen 2012/218 E. sayılı davanın reddine, birleşen 2000/432 E. sayılı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacılar ... ve ..., birleşen 2000/432 E. sayılı davada davacılar ..., ..., ...vekilince duruşmalı, birleşen 2012/218 E. sayılı davada davacı ... vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde asıl davada davacılar ..., ..., birleşen davada davacılar ... ve diğer bir kısım davacılar ile bu davacılardan ... ve... eğer mirasçıları vekilleri Av. ... ile asıl ve birleşen davada davalılardan Halim .... vekili Av. ... gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri, davalı yüklenicilerin 21.05.1987 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak ...Sitesi’ni inşa ettiklerini, 17 Ağustos 1999 depreminde sitenin ağır hasara uğradığını, bu hasarın yüklenicilerin kusurundan kaynaklandığının tespit edildiğini, binada güçlendirme yapılması gerektiğini ve ayrıca dairelerin değer kaybına uğradığını ileri sürerek, her bir davacı yönünden ayrı ayrı maddi ve manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davaların reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu A ve B blokların taşıyıcı sistemlerinin, ruhsat tarihinde yürürlükte bulunan 1975 tarihli Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine uygun yapılmadığı, binaların güçlendirilmesi gerektiği, binada deprem nedeniyle meydana gelen hasarlar yönünden davalı yüklenicilerin %65 oranında kusurlu olduklarının tespit edildiği, davacıların, arsa paylarına ve yüklenicilerin kusur oranlarına göre güçlendirme maliyetini talep edebilecekleri, asıl ve birleşen 2000/432 E. sayılı davalarda davacıların değer kaybı ile

../..

S.2.

boya, badana, parke, doğrama vs. masrafları yönünden taleplerini atiye bıraktıkları, öte yandan, boya, badana, parke, doğrama vs. ile ilgili tazminat talepleri aynı zamanda güçlendirme maliyetleri içerisinde de hesaplandığından, mükerrer tahsilata yol açacağından bu kalemlere yönelik istemin reddi gerektiği, ayrıca asıl davada davacı ...’in üç adet dairesini depremde meydana gelen hasar nedeniyle kiraya veremediği anlaşıldığından adı geçen davacının kira kaybına ilişkin isteminin de kabulü gerektiği, birleşen 2012/218 E. sayılı davada davacı ...’in dava konusu dairesini depremden sonra mevcut durumu görerek satın aldığı anlaşıldığından,

anılan davacının istemlerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile ... mirasçıları yönünden 10.546,04 TL, ... yönünden 2.850,28 TL, ... yönünden 3.420,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, değer kaybına dayalı maddi tazminat davasının açılmamış sayılmasına, manevi tazminat istemlerinin kabulü ile her bir davacı yönünden 250,00 TL’nin davalılardan tahsiline; birleşen 2000/432 E. sayılı davanın, davacılar.... yönünden açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden ise;

davacı ... için 1.969,50 TL kira kaybı, 15.106,49 TL maddi, 100,00 TL manevi, ... için 9.405,93 TL maddi, 300,00 TL manevi, ... için 3.705,35 TL maddi, 100,00 TL .... 2.850,28 TL maddi, 100,00 TL manevi, ... için 2.850,28 TL maddi, 100,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline; birleşen 2012/218 E. sayılı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar ... ve ..., birleşen 2000/432 E. sayılı davada davacılar ... ve birleşen 2012/218 E. sayılı davada davacı ... vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen 2012/218 E. sayılı davada davacı ... vekilinin tüm, asıl davada davacılar ... ve ... ile birleşen 2000/432 E. sayılı davada davacılar ..., ...,....r, ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl ve birleşen 2000/432 E. sayılı davalarda uyuşmazlık, 21.05.1987 tarihli sözleşme ile davalı yüklenicinin yapımını yükümlendiği binanın 17.08.1999 tarihinde gerçekleşen depremde hasar görmesi nedeniyle oluşan zararın tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamında teknik bilirkişilerce tespit edilen bulgulara göre, binanın fen ve teknik kurallarına ve tâbi olduğu 1975 tarihli Deprem Yönetmeliği hükümlerine aykırı, yani yasal yönden ayıplı inşa edildiği saptanmış bulunmaktadır. Bu ayıplar yapının tesliminden sonra meydana gelen deprem nedeniyle oluşan hasarların incelenmesi sırasında anlaşılabilmiştir. Bu nedenledir ki, gizli ayıp niteliğinde olduklarının kabulünde zorunluluk vardır. (818 sayılı BK. m. 362).

Gerçekten de gizli ayıp, eserin teslimi sırasında ilk bakışta görülemeyen, muayene ile hemen anlaşılamayan, sonradan kullanılmakla veya somut uyuşmazlıkta görüldüğü gibi deprem ve benzeri bir olay vesilesiyle ortaya çıkan ayıptır. Ayıplı iş ise vasıf eksikliğini ifade eder (YHGK, 08.10.2003 T., 2003/15-474 E., 2003/545 K.).

O sebeple de vasıf eksikliği bulunduğu veya ayıplı inşa edildiği anlaşılan binalar nedeniyle yüklenicinin sorumlu olması doğal bir sonuç olarak ortaya çıkmaktadır. Diğer yönden yüklenici yapılacak işin uzmanı olup, yüklenilen işi, amacına, tekniğine ve sözleşmesine uygun olarak gerçekleştirmek zorundadır.

Nitekim taraflar arasındaki 21.05.1987 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaatla ilgili her türlü sorumluluğun yükleniciye ait olduğu (4. ve 10. maddeler) ve işin "anahtar teslimi" olarak teslim edileceği (2. madde) düzenlenmiştir. ../..

S.3.

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, inşaatın, yapıldığı dönemde yürürlükte olan 1975 tarihli Deprem Yönetmeliği'ne aykırılıklar taşıdığı, betonarme taşıyıcı sistemin ve çizimlerin mevzuata aykırı olduğu, zemin etüdünün yapılmadığı, kolon ve kirişlerde gerekli etriye sıklaştırmalarının yapılmadığı, beton kalitesinin düşük olduğu gibi hususlar tespit edilerek, bu nedenle ortaya çıkan hasardan davalı yüklenicilerin % 65, dava dışı ilgili belediyenin %10 ve proje müellifi mimarın %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ve 1999 yılı fiyatlarına göre hesap edilen güçlendirme masrafları hisseleri oranında davacılara paylaştırılmıştır.

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayalı olarak davalı yüklenicilerin güçlendirme masraflarının %65'inden sorumlu olduğu sonucuna varılmış ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle, sözleşmeye göre davacı arsa sahiplerine karşı yükleniciler sorumlu olup, hesap edilen güçlendirme masraflarının tamamının yüklenicilerden tahsiline hükmedilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeksizin, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.