Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/9103 K.2017/925

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı şirket yetkili temsilcisi ... ve vekilleri Av. ..., Av.... ile davacı ... ve vekili Av. ...'nin gelmiş, duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı taraf arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre yapılacak inşaat neticesinde bağımsız bölümlerin %50'si müvekkiline ait olacağını, fazla bağımsız bölüm yapılması halinde yeni bir sözleşme yapılacağının kararlaştırıldığını, fazladan bağımsız bölümler yapılmasına rağmen bağımsız bölümlerin %50'sinin müvekkile verilmediğini ileri sürerek, müvekkilinin uğradığı zararlara karşılık olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL zararın davalı şirketten faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı arsa sahibinin muvafakatı doğrultusunda taşınmazın komşu parseller ile tevhit edildiğini, tevhid edilen bazı parsellerin arsa sahipleri tarafından inşaata uygun teslim edilmediği için inşaata geç başlandığını, davacının talebi doğrultusunda kendisine 53 parselden daire verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davacı adına kayıtlı parselin tevhidle 52 parsel olduğu, davacıya ait eski 42 parselin G bloğa denk geldiği, G bloktaki bağımsız bölümlerin %50'sinin davacı ... ve diğer %50'sinin ise davalı şirkete ait olması gerektiği, G blokta 30 adet mesken ve 3 adet dükkan olmak üzere 33 adet bağımsız bölüm inşa edildiği, G bloğun geç teslimi söz konusu olduğundan davacının talebi ile 53 parsel üzerindeki F bloktan davacıya sekiz adet bağımsız bölüm verildiği anlaşılmakla, davacının 8,5 daire eksik aldığı, dava konusu taşınmazların 3. kişilere satıldığı ve dükkan işyerinin ikiye bölünmesinin mümkün olmadığından, bağımsız bölümlerinin rayiç değeri olan 3.590.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Yargılamadan sonra, temyiz aşamasında dosyaya sunulan 12.04.2007 tarihli ibra içeren paylaşım sözleşmesinin davalı tarafından dosyaya sunulmasına ve savunmanın genişletilmesine davacının muvafakatinin olmaması da nazara alınarak değer verilmemiştir. Ancak davacının parseli olan 1188 ada 42 no'lu parselin aynı adada bulunan 32, 37, 39, 40, 41 no'lu parsellerle tevhid edilerek 1188 ada 52 no'lu parselin oluşturulduğu, bu parsel üzerine inşaat yapıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşme uyarınca paylaşım %50'dir. Tevhid sonrası oluşan parsel içinde davacının hissesi belirlidir. Tevhid yapıldıktan sonra eski taşınmazın bulunduğu alanla ilgili herhangi bir mülkiyet iddiası mümkün olmayıp taşınmazın tamamında belirlenen hisse üzerinde mülkiyet oluşmaktadır.

Bu nedenle taşınmazın tamamına yapılacak bağımsız bölümün hesaplanması ve tapudaki hisse ile sözleşmedeki paylaşım oranları dikkate alınarak davacıya düşecek bağımsız bölümlerin belirlenmesi gerekmektedir.

Bilirkişiler tarafından 42 parselin birleşen parsel üzerindeki konumu nazara alınarak G bloğun bu parsel üzerine yapıldığı kabul edilip bağımsız bölüm hesabı yapılması, sosyal alanlarda taşınmazı bulunan arsa maliklerinin herhangi bir bağımsız bölüm alamayacağı sonucunu doğurur ki bu husus kabul edilebilir nitelikte değildir.

Davacının tevhid yapılmasına herhangi bir itirazı olmadığına göre davacının tevhid edilen taşınmaz üzerindeki hissesi sözleşmedeki paylaşım oranı ve tevhid edilen 52 parsel üzerinde yapılan bağımsız bölüm sayısı nazara alınarak tapuda teslim aldığı bağımsız bölümler dışında başkaca bağımsız bölüm hakedip etmediği, etmişse ne kadar olduğu hususunda yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, içeriği hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.