Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/9662 K.2016/1129

##########

MAHKEMESİ

##########Asliye Hukuk Mahkemesi ########## ##########

DAVACILAR

1-... 2-... Vekilleri Av. ... DAVALILAR : 1-... 2-...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılardan .. .... .... ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, binanın 11.08.2014 tarihinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, diğer davalı .... ... .... .... ile yüklenici arasında taşeronluk sözleşmesi bulunduğunu, zamanında teslimin yapılmadığını, sözleşme ile her bir bağımsız bölüm için 350,00 TL ödeneceğinin kararlaştırıldığını, inşaatın tamamlanan bölümlerinin eksik ve ayıplı olarak yapıldığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL eksik ve ayıplı iş, 1.000,00 TL gecikme tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davaya bakmakla görevli mahkemenin Tüketici Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Kararı, davalılardan .... .... .... .... vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat talebine ilişkindir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi (L) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanun'un 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin tüketici görevli olduğu belirlenmiştir. 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir.

Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür.

Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre tüketici mahkemelerinde değil genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

########## · ########## · ########## · ########## · ##########