Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/1198 K.2018/5438

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı borçlu ... hakkında kredi kartı sözleşmesinden doğan borç nedeniyle ... İcra Müdürlüğünün 2013/11874 Esas sayılı dosyası ile takibe başladığını, borçlu ...’ın maaşına haciz koyduklarını, maaş haczinde 2. sırada bulunduklarını, maaş haczinde 1. sırada bulunan diğer davalı alacaklı ... ile davalı borçlu arasında alacak borç ilişkisi bulunmadığını, düzenlenen bononun muvazaalı olduğunu ileri sürerek, .... İcra Müdürlüğünün 2013/5901 Esas sayılı dosyasında maaş haczi nedeniyle davalı ...’a haksız şekilde ödenmiş olan kesintilerin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini, maaş haczinde 2. sırada bulunan takip dosyalarının 1. sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün, alacağına itiraz edilen alacaklıya ait olduğu bu nedenle ispat yükünün davalı alacaklı ...’a ait olduğu, davalı alacaklının aralarındaki borç ilişkisinin kaynağını tam olarak açıklayamadığı, alacağını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Dava muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir.

İİK'nın 83/2. maddesinde, borçlunun maaşının üzerinde birden fazla haciz söz konusu olması halinde, haciz tarihi önde olan alacak bitmedikçe sonraki haciz alacaklısına ödeme yapılamayacağı belirtilmiştir. Borçlunun maaşına yazılan haciz yazılarının sıraya konularak bu sıra ile ödeme yapılması, İİK'nın 140/1 maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde değildir. Bu nedenle borçlunun maaşı üzerine konulan hacizlerin sıralamasının, sıra cetveli niteliğinde olduğu kabul edilerek, İİK'nin 142. maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarındaki gibi ispat yükünün davalı alacaklıda olduğunun kabulü doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, davanın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun kabulü ile ispat yükü yönünden genel ilkelere uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken ispat yükü davalıya yüklenerek yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.