KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/2221 E., 2018/5155 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalı kooperatif tarafından üyesi olan davacı hakkında 2010 yılı Şubat ayı ile 2012 yılı Haziran ayları arası toplam 29 aylık çevre düzenleme ve otopark aidat alacağı iddiası ile takip başlatıldığını, müvekkilinin davalı kooperatife ait A blok 4 no’lu daireyi 30/07/2009 tarihli sözleşme ile 83.000,00 TL. bedel karşılığında satın aldığını, sözleşmenin 2. maddesine göre alıcının kooperatifin üyesi olacağının ve aidat ödemeyeceğinin kararlaştırıldığını bu nedenle davacının kooperatife aidat adı altında bir ödeme yapmayacağını ileri sürerek davacının davalı kooperatife borçlu bulunmadığının tespiti ile icra takibinin iptaline ve %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, 30/07/2009 tarihli satış sözleşmesinin 4. maddesine göre alıcının, bahçe düzenlemesi ve kapalı otopark inşaatı giderlerine mal sahibi ve üyelerle birlikte eşit olarak katılacağını öne sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; kooperatifin 12.03.2010 tarihli Genel Kurul Toplantı Tutanağında 01.04.2010 tarihinden başlamak üzere 36 ay taksitle 25.200,00 TL. çevre düzenlemesi ve otopark inşaatı katılım payı ödenmesine karar verildiği, davacının davalı kooperatifle yapmış olduğu 30.07.2009 tarihli sözleşme hükmüne göre çevre ve otopark inşaatı giderlerine katılacağı, davacının takip tarihi itibariyle 27 aylık 18.900,00 TL. katılım payı borcunun bulunduğu,
bu borca TBK 88. ve 120. maddeleri uygulanarak bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada 2.764,12 TL. işlemiş yasal faiz alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 1.400,00 TL. asıl alacak ve 15.085,88 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 16.485,88 TL. borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/2221, K. 2018/5155, 6 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama