Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/2235 K.2019/198

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava konusu arsaya davalı ...

Konoralp ... ve...’ın ortak malik olduğunu, davalı firma ile arsa sahipleri arasında 12.12.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, 08.05.2007 tarihinde de sözleşmenin tadil edildiğini, sözleşmenin taraflarından...'ın taşınmazların mülkiyetini 15.08.2011 tarihinde müvekkile devrettiğini, sözleşme içeriğine göre davalı tarafça proje kapsamında ve projeye uygun olarak inşaat yapılması vaad ve taahhüt edilmiş olmasına rağmen hiç inşaat yapılmadığını, davalı tarafın borcunda bulunan ve alınması gerekli ruhsat ve izinlerin alınmadığını,

başvuru dahi yapılmadığını ileri sürerek sözleşmenin feshi ile menfi zararın tazmini ile 500.000 TL. cezai şart ve her bir konut için 900 Euro olmak üzere toplam 193.500 Euro 500.000 TL.nin işleyecek olan en yüksek ticari faizi ile davalı inşaat şirketi ve müşterek müteselsil kefillerden alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili ... Konut Yapı İnş. Gıda Eml. ... İnş. Mal. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ..., ... vekili, davacının payına düşen daire sayısının 60 adet olduğunu, davacının dava dilekçesinde isteyebileceği kira mahrumiyeti kendisine düşen bağımsız bölüm sayısı kadar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Dahili Davalı ... Konoralp , davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı yükleniciye yüklenecek bir kusur bulunmadığını, davalı arsa sahipleri yönünden davacı yükleniciye teslim edilen projelerin ve yapı ruhsatının yürürlükteki mevzuata uygun olmaması ve bunların taraflarca bilinmesi nedeni ile davalının davacıya herhangi bir edim konusunda talepte bulunmasına gerek olmadığını, davalıya teslim edilen projeler ve yapı ruhsatının sözleşme hükümlerine aykırı olması nedeni ile mevcut sözleşme ile proje tadilatı ve yapı ruhsatının yenileme imkanının bulunmadığını bildirdiklerini, davacı tarafın fesih talebinin haklı olmadığını, kira bedeli ve cezai şart bedeli talep edemeyeceği davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin aşagıdaki bent dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri iki tarafa borç yükleyen ani edimli sözleşmelerdir. Sözleşme uyarınca arsa sahibinin borcu; arsayı inşaat yapacak şekilde yükleniciye teslim etmek, yüklenicinin borcu ise bu arsaya kendi sermayesi ile imara, fenne ve sözleşmeye uygun inşaat yaparak teslim etmektir. Sözleşmenin yapıldığı anda arsaya inşaat yapılması belli bir şarta bağlı olduğu durumda bu şartın gerçekleşmesinin beklenmesi gerekir. Ancak bu bekleme süresinin de belli bir tahammül süresi vardır. Bu süre her olayın özelliğine göre değişebilir.

Somut olayda dava konusu taşınmaz üzerine inşaat yapmak üzere taraflar arasında sözleşme akdedildiği tarihte, daha önceden alınan bir ruhsat bulunduğu bu ruhsatın zamanaşımına uğradığı, sözleşme tarihinden sonra değişen koşullar nedeniyle bu ruhsattan yararlanmanın mümkün olmadığı 12.12.2005 tarihli ilk sözleşme ve 08.05.2007 tarihli tadil sözleşmeleri yapılmasına rağmen feshin ihbar edildiği 18.04.2012 tarihine ve nihayet dava tarihine kadar inşaat ruhsatının alınmadığı ve inşaat da yapılmadığı anlaşılmaktadır.

İnşaatı yapacak olan davalı bu konunun uzmanıdır. Ruhsatın yenilenmesi gerektiğini ve değişen koşullar itibariyle eski ruhsatın yenilenmesiyle dahi bu inşaatın yapılamayacağıını bilebilecek durumdadır. Cevap dilekçesinde bu hususa değinmiş sonuç olarak ruhsat alınamayacağını kabul etmiştir. Bu durumda davacı arsa sahibini geçerli hale gelmeyecek bir sözleşme ile bağlı tutmak, Anayasadan kaynaklı mülkiyet hakkını özüne zarar verir.

Son sözleşme tarihi olan 08.05.2007 ile dava tarihi olan 15.05.2012 tarihleri arasında makul bekleme süresinin geçtiğinin kabulü gerekir. Bu gerekçelerle sözleşmenin feshi talebinin kabulüne karar vermek gerekirken aksi düşüncelerle reddi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.