Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/4233 K.2019/372

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin 11.07.2014 tarih 2014/3 sayılı kararıyla üyeliklerinin sonlandırıldığını, söz konusu 11.07.2014 tarih 2014/3 sayılı kararın alınmasına dayanak olan 30.06.2015 tarihli kooperatif genel kurul kararının ... Kaymakamlığı kararıyla iptal edildiğini ileri sürerek ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin 11.07.2014 tarih 2014/3 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının parasal yükümlülüklerini yerine getirmediğinden kooperatif üyeliğinin kooperatif ana sözleşmesinin 38 maddesi uyarınca sonlandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; tarımsal kalkınma kooperatifi ana sözleşmesinin 14. maddesinde üyeliğin nasıl ve ne şekilde son verileceğinin düzenlendiği, anılan maddeye göre ortaklıktan çıkarılmaya, yönetim kurulunun teklifi ile genel kurulca karar verileceği, 11.07.2014 tarihinde yönetim kurulunun ihraç işlemini yaptığı, genel kurula sunulmuş bir ihraç kararı bulunmadığı gerekçesiyle anılan yönetim kurulunun davacı üyeye ilişkin ihraç kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif üyeliğinden yönetim kurulu kararıyla ihraç kararının iptali istemine ilişkindir. 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16. maddesi ortaklıktan çıkarılma esaslarını düzenlemiştir. Bu maddeye göre ortaklıktan çıkarılmayı gerektiren bir sebep olması halinde yönetim kurulunun teklifiyle genel kurulca çıkarılma kararı verilir. Ancak bu yetki ana sözleşme ile yönetim kuruluna devredilebilir.

Somut olayda, tarımsal kalkınma kooperatifi ana sözleşmesinin “Süre ve ortaklığın düşmesi” kenar başlıklı 38. maddesinde çıkarılma kararının yönetim kuruluna devredildiği, yönetim kurulunca da dava konusu çıkarılma kararının verildiği, çıkarılma kararının zorunlu olmamakla birlikte ayrıca genel kurula da sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda çıkarılma kararının yok hükmünde olmadığı sabittir. Mahkemece işin esasına girilip davanın süresinde olup olmadığı, ihtarların usulüne uygun yapılıp yapılmadığı, davacının ihtarlarda talep edilen borcunun bulunup bulunmadığı hususları değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.