KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/4290 E., 2019/59 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, dava dışı 3.kişi tarafından işten çıkarılması dolayısıyla açılan kıdem ve ihbar tazminatına yönelik işçi alacağı davası 1.... Mahkemesi 2012/447 E. 2013/623 K.sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, kararın ... tarafından onanması sonucu kesinleştiğini ve alacaklı işçi tarafından ilamlı ... takibine geçilmesiyle cebri ... tehdidi altında borcun tamamını ... dairesine ödediğini, ödeme tarihi olan 23.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte talep ve dava etmiştir.
Davalı ... Ltd. Şti. vekili, işçinin kıdem tazminatına hak edecek süre içinde çalışmadığını, rücuen alacak talebinin zaman aşımına uğradığını, ... mahkemesinde görülen davanın ihbar edimediğini, diğer davalı tarafından işçinin ... akdine son verildiğini savunarak davanın reddini istemişir.
Davalı ... A.Ş. davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı tarafından dava dışı dışı 3. kişi alacağının ödendiği, ödenen miktardan 11.401,28 TL’nin davacı üzerinde bırakılmasına ve davalıların sorumlulukları oranında ödeme tarihinden itibaren davacının alacaklı olduğu gerekçesiyle bu tarihten itibaren işleyecek yasal faiz ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı ... Ltd. Şti. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/4290, K. 2019/59, 15 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama